160 
ons (*) kort beschreven. Behalve deze vier soorten is er slechts nog eene bekend, welke het vaste- 
land van Indië bewoont en eerst voor weinige jaren door den Hoogl. Is. Geoffroy, onder den naam van 
Tupaie dn Pegon, werd vermeld (f). Deze niet ter onzer beschikking hebbende, om haar naauwkeurig 
te kunnen onderzoeken en met de overige te vergelijken, zijn wij genoodzaakt, ons thans alleen tot de 
vier soorten van den Indischen Archipel te bepalen , welke op de volgende wijze kunnen gekenmerkt worden. 
1. ) Htoocialea taïOu Snuit, zeer lang en spits. Neus, van boven met eenen puntigen hoek op 
den snuit uitloopende. Nagels, groot; die der voorvoeten zeer lang. Eene groote ledige plaats tus- 
schen de hoek- en snijtanden der bovenkaak. Staart, een weinig korter, dan het ligchaam, sterk 
tweerijig. Vacht, donker rood-bruin, meestentijds eene zwarte streep midden langs den rug. Geheele 
lengte, bijkans Ié voet. Sumatra, Borneo. 
2. ) ITexoGAiiEA ferritukei. Snuit, tamelijk verlengd. Neus, van achteren door eene loodregte 
lijn begrensd. Nagels, middelmatig, die der voorvoeten niet langer, dan die der achtervoeten. De 
buitenste of vijfde teen der achtervoeten korter dan de tweede. Staart, omstreeks van de lengte des 
ligchaams, maar smaller dan bij de voorgaande soort. Vacht bruin, van onderen licht rood-bruin. 
Een weinig kleiner dan Hyl. tana. Sumatra, Java, Borneo. 
3. ) IIvEoetEEi j.vvxvrtt. Snuit, eenigzins minder verlengd dan der voorgaande ; neus , even 
als bij die soort, namelijk van achteren door eene regte lijn begrensd. Uiterste of vijfde teen der 
achtervoeten, langer dan de tweede. Staart, langer dan het ligchaam en smal. Vacht olijfkleurig, van 
onderen lichter. Geheele lengte, 1 voet. Sumatra, Java, Borneo. 
4. ) Hixoujlea «uiriva. Snuit, tamelijk verlengd en smal. Staart, bijkans rond, zeer weinig 
behaird en van de lengte van het ligchaam. Bovengedeelte olijfbruin, in het rood-bruine; onderge- 
deelte, eene streep beneden het oog en eene andere boven de wangen, wit; eene breede streep op de 
wangen, zwart. Geheele lengte, f voet. Borneo. 
Het volledigste overzigt van al hetgeen tot dusverre omtrent deze insektenetende zoogdieren is bekend 
geworden, vindt men in Schreber’s Saugthiere, Suppl. Abth. Raubthiere, p. 27 en verder, gegeven. 
Daar deze dieren in hunne levenswijze en, bij eene oppervlakkige beschouwing, ook in hun geheel 
uiterlijk aanzien, zeer veel overeenkomst hebben met de eekhorens, worden zij door de Maleijers aan 
(*) S. Muller, Zoogcl. van den Ind. Arch. bl. 25 en 50. 
(f) In Bélanger, Voyage, Zool. p. 105, PI. 4. In Schreber’s Saugth., Suppl. II. p. 42, onder den systema- 
lischen naam van Cladob. Belangeri , Wagner. Naar de afteekening van Geoffroy oordeelendc, komt deze soort, in 
maaksel , vooral wat den neus en de gedaante en lengte des staarts betreft , het meest overeen met de Hyl. javanica, 
van welke zij echter weder door de eenigzins andere kleur der vacht afwijkt. — De door A. Wagner, 1. c. p. 43, 
on dcr den naam Cladob. speeiosus, naar een voorwerp uit het Museum te Erlangen, beschrevene soort, van Borneo 
afkomstig, houden wij slechts voor ccne eenigzins in kleur afwijkende en niet geheel volwassen Hylogalea tana. 
