161 
do westkust van Sumalra, in hot algemeen, insgelijks Toepei genoemd; hoezeer iedere soort nog 
bovendien eenen bijzonderen naam voert. - De Toepei’s leven doorgaans m de bossehen, of ten minste 
, .,11 t i • n i Q „ t( , P n Men vindt hen voor het overige in de vlakten 
op onbebouwde en met wild hout begroeide plaatse . . 
, „ ! . , i AOnft— 5000 voet hoogte. In de tuinen en dorpen 
zoowel, van het zeestrand af, als inde bergen, tot op 4000 ouuu voet » f 
ontwaart men hen nooit; tenzij deze midden in het boseh zijn gelegen of door hetzelve begrens wor en. 
Er heerscht intusschen eenig verschil in de plaatsehjke verspreiding van ïedeie sooit in et ïjzon e 
Allen leven, even als de eekhorens, öf alleen öf bij paren; slechts zelden ontmoet men 3 of 4 individuen 
bij elkander, die dan steeds uit eene familie, ouders en jongen, bestaan. >an aar zijn e oepci s 
argeloos en goedaardig, zeer onrustig, bijna altoos klauterende, naar voedsel zoeken e, o 
vrolijk heen en weder door de takken springende, waarbij zij den staart van voren eenigzms 
heffen (* *), zonder hem echter, gelijk de eekhorens dikwerf doen, geheel tot bijkans lan D s c o 
te buigen. Ook hebben wij nooit een’ Toepei met het ligchaam overeind, en alleen op de ac itei poolen 
zittende, opgemerkt; eene eigenschap, welke over het geheel bij de ïnsektenetende zoogdieren ze c 
of nooit gevonden wordt, terwijl zij onder de knaagdieren zoo algemeen is. — Des nachts s apen c e 
Toepei’s, op de zijde liggende en te zamen gerold, in digte varen- of orchidecnstruikcn, we e, as 
parasieten, aan de groote boomstammen groeijen; of wanneer zij, bij gemis van dezen, toeva >g een 
gat of hol in eenen boom vinden, maken zij zich hetzelve tot een nachtleger ten nutte. Deze laatste 
zijn ook de plaatsen, waar de wijfjes hare twee jongen werpen, voor welke zij een bolvormig nest vei 
vaardigen, ter zijde van een’ ingang voorzien, en uit mos en enkele zachte bladen zamen D este 
liet voedsel der Toepei’s bestaat in allerlei insekten (voornamelijk Coleoptera), derzelvcr ai ven en 
eijeren , voorts uit rijpe vruchten van verschillende vijgen-, uit het shjmige en scherp zoet- en zuur 
achtig smakende sap der vruchten van onderscheidene Eletteria-soorten, enzv. 
De volgende mededeelingen hebben ten doel, de door onze voorgangers geleverde be j o 
dezer dieren aan te vullen, en bijdragen te leveren tot eene meer naauwkeuri D e kenn P 
van den Indischen Archipel in het algemeen. 
I. HYLOGALEA TANA. 
Tab. 26, fig. 2; Tab. 27, fig. 1 tot 6. 
Tupaia tana, Rallies, Linu. Trans. Vol. XIII. p. 257. - Horsfield, Zool. Research”, mei af- 
beddingen van het dier, van den kop afzonderlijk, de tanden en de pooten. 
Dit is de grootste of liever sterkst gebouwde soort van al de bekende Toepei s, en die zic^ ^ voeten en 
soorten, behalve door haren spitsen, langen snuit, dadelijk door e an„ ° ]en(yte yan haren ster k 
den op den snuit in eene punt verlengden neus onderscheidt. e etre ^ „ ewi “ lige kenmerken op. 
tweerijigen staart, en hare kleuren leveren meer in het oogvallen e, maai 1 o 
. • - ofteetening door Fr- Cuvier, onder den naam van 
(*) Zeer goed in dit opzigt en natuurlijk in bet algemeen , is 
Cerp, van de Hyl. javanica medegedeeld (Mammif. T, H)- 41 
Mammalia. 
