165 
de korte nagels der voorpooten en den, van achteren door eene regie lijn begrensden neus, stemt dit 
voorwerp volmaakt met H. ferruginea overeen; maar het nadert tot H. tana door zijn’ korteren, bree- 
den en sterk tweerijigen staart, door diens donker rood-bruine klem en die dei bovendeden in bet 
algemeen; maar de nek en de bovenschouders zijn noch geel-grijs, noch met eene zwaïte streep vooi 
zien. Dit voorwerp, een mannetje, is van middelbaren leeftijd en heeft 0 ,32 geheele lengte, waai 
van de staart 0 m ,145 beslaat. De schedel, en derhalve ook de vorm van den kop, stemt met d.en 
van H. ferruginea overeen. 
Bij zeer oude voorwerpen van Hyl. ferruginea meet het ligchaam, van den neus tot aan den woitel 
des staarts, 0 m ,210; de staart 0 m ,19 tot 0 m ,20; de ooren zijn 0 m ,017 hoog en 0 m ,013 breed; de oogen 
hebben eene middellijn van 0 m ,009. 
Deze soort is door ons op Java, Sumatra en Borneo waargenomen; terwijl zij, volgens Raffles, ook 
op Poeloe Pinang en Singapoer inheemseh zoude zijn. Op Java vonden wij haar niet dikweif, en dan 
nog alleen in hoogere streken, tusschen de 600 en 1500 voet boven de zee. Op Sumatra en Boineo 
merkten wij haar insgelijks het meest in de bergen op, en wel tot op 3500 voet hoogte; ofschoon zij ons 
daar ook vaak in de lage, vlakke bossehen onder het oog kwam; waaruit dan blijkt, dat zij op deze 
beide eilanden over het geheel veel menigvuldiger en algemeener verspreid is, dan op Java, althans 
dan in deszelfs westelijk gedeelte. De Sundanezen noemen haar Kehkes. Dit diei is een bewonei 
der boomen, in welke het met groote vaardigheid rondklautert. Slechts zelden ziet men het op den 
grond of in lage struiken; doch hebben wij het meermalen in die der koffijplantaadjen ontwaard, zijnde 
het een bijzonder liefhebber van de eenigzins vleezige en zoetachtige schil, welke de boon der kolïij 
vrucht omgeeft. Buitendien eet Hyl. ferruginea dezelfde dierlijke en plantaardige zelfstandigheden, 
als waarmede zich Hyl. tana en javanica voeden. In hare geaardheid vertoont zij ook dezelfde tickken. 
zij is vlug, wanneer het er op aankomt, steeds in beweging en niet zeer schuw. 
III. HYLOGALEA JAYANICA. 
PI. XXVI, fig. 4; PI. XXVII, %. 11 tot 16. 
Horsfield, Zool. Res.; uitvoerige beschrijving; de afbeelding onnatuurlijk. Fr. Cuviei en Geolf y 
St. Hilaire, Mammif. II, afgebeeld onder den vreemden naam Cerp. 
Ten opzigte van haar maaksel is deze soort naauw aan Hyl. ferruginea vei want, en ond 
zich alleen door haren minder verlengden snuit en de grootere lengte van den buitens 
achtervoeten, welke met de punten der nagels tot het midden van den nagel des tweed ^ ^ 
Verder is haar staart naar evenredigheid eenigzins langer en minder breed, en de klem v 
in stede van in het roestkleurige, op de bovendeden doorgaans in het olijfgioene, op de o _ 
groenaehtig grijze of witte. De gedaante van den neus, die der nagels en hunne oude ’ & ^ ^ ru „; n ^ 
de vorm des schedels en der tanden, behalve de korter snuit, zijn volmaakt a j^ y 
Mammalia. 
