167 
IV. HYLOGALEA MURINA. 
Tab. XXVI, %. 5; Tab. XXVII, lig. 17 cn 18. 
Men is de ontdekking dezer nieuwe soort aan den Heer Diard verschuldigd, welke een exemplaar bij 
Pontianak, ter westkust van Borneo, verkregen en aan het Rijks-Museum gezonden heeft. Daar wy 
de soortskenmerken hiervoren reeds opgegeven hebben, laten wij de uitvoenge beschrijvin 0 van vooi 
noemd voorwerp, naar hetwelk ook onze afbeelding vervaardigd is, thans voigen. 
Geheele lengte van het dier 0 m ,22, waarvan O m ,ll voor den staart. Snuit smaller en puntiger, en 
naar evenredigheid ook een weinig langer, dan van Hyl. javanica. Neus klein, van achteren dooi eene 
lijn begrensd, die aan de zijden eenigzins schuins naar voren loopt. Oogen een weinig kleinei , dan van 
Hyl. javanica ; ooren daarentegen naar evenredigheid grooter. Voeten, vooral de zool dei achtervoeten 
en ook de teenen, korter dan die der overige soorten en veel zwakker. Nagels, alle van gelijke gtootte, 
zwak, sterk gebogen, puntig en, naar evenredigheid, veel kleiner dan gewoonlijk. Middelste teenen 
der voorvoeten een weinig langer, dan de tweede en vierde; de buitenste wederom een weinig koiter, 
dan de vierde, en de binnenste de helft korter dan deze en verder naar achteren staande. Aan de achter 
voeten zijn de derde en vierde teen van gelijke lengte; de tweede is een weinig koitei dan deze, en de 
buitenste wederom iets korter, dan de tweede; de binnenste eindelijk is ook hier kort, en staat veidei naai 
achteren, dan de overige teenen. De zolen zijn in hare geheele lengte naakt. De staalt ia even lan 0 
als het ligchaam, van onderen met zeer korte, aan de zijden en van boven met eenigzins langeie haien 
bekleed, die naar zijne punt nog langer worden en eene soort van kwast vormen. Ofschoon de staalt, 
door de vleug der haren en hunne kortheid van onderen, eigenlijk tweerijig is, schijnt hij echtei veeleei 
rond, daar de haren van ter zijde en van boven zoo kort zijn, dat hunne rigting slecuts onvolkome 
het oog valt. Het hair der overige deelen van dit dier is in het algemeen koitei, dan bij de andere 
soorten, en mist ook de lange, zwarte, glanzige punten op de achterdeelen , aan de zijden van den 
snuit loopen de haren niet naar boven, gelijk dit gewoonlijk plaats heeit, maai schuins naai ach te e 
De kring rond de oogen is kaal, en het oor aan weerszijden met enkele koite haiitjes bezet, die 
aan den buitenrand van hetzelve een weinig langer worden en digter bijeen staan. Men zie 
zwarte borstelharen aan de lippen, en een’ bundel derzelve aan elke zijde dei wangen ondei i 
in eene regte lijn met den mondhoek. 
De hoofdkleur der bovendeden is een gedachtig bruin, hetwelk op de voorhelft van het * 
olijfkleurige, op de achterhelft en op den staart in het rood-bruine trekt. Alle haicn de 
zijn met zwarte ringen geteekend. De onderdeden, de binnenzijde der pooten, de zijd ' 
eene streep onder het oog tot op de helft van den snuit, en eene langwerpige vlek, va 
des oorwortels tot aan den bovenrand des oogs loopende, zijn witachtig. De geheele ^ 
oor en het oog wordt door eene breede zwarte streep ingenomen. De nagels zijn g ° 
Vermits deze soort in den vrijen staat niet door ons is waargenomen, zijn wij ook niet bij magie, 
eenige nadere berigten aangaande hare levenswijze te kunnen mededeelcn. 
