OVER 
DE WILDE ZWIJNEN 
VAN DEN 
INDISCHEN ARCHIPEL, 
DOOR 
SAE. ItJLLER EN HERI. SCHEEGEE. 
r maat ïïmi-xxmj 
De familie der zwijnen bevat vier grondvormen of groepen, te weten: de zoogenaamde navel 
zwijnen (Dicotyles), de wratzwijnen (Phacoehoerus), de hertzwijnen (Babyrussa) en de eigenlijke 
zwijnen (Sus). De eerste dezer groepen is, gelijk men weet, uitsluitend eigen aan Amerika, de tweede 
aan Afrika, de derde aan den Indischen Archipel, terwijl de vierde over Europa, een gedeelte van 
Afrika, geheel Azië, de noordelijkste streken uitgezonderd, de Oost- en Zuid- Aziatische eilanden, 
mitsgaders over Nieuw-Guinea en waarschijnlijk ook over nog eenige andere naburige eilanden van dit 
Australische gewest, verspreid is. Daar zich onze bijdragen alleen tot de Indische sooiten dezei dieien 
beperken, met uitsluiting van het hertzwijn, waaromtrent wij geene nieuwe waarnemingen bezitten, 
dewijl de landen, welke het bewoont, door ons nimmer zijn bezocht, zoo bepalen wij ons hiei eeni 0 j 
en alleen tot de groep der eigenlijke zwijnen. 
Het getal bekende soorten dezer dieren was, tot voor weinige jaren, in het oo D loop 0 0 
G. Guvier en Hamilton-Smith maakten slechts van twee melding, namelijk, van het 0 ew i > 
Sus scrofa, Linn., en van het Afrikaansche gemaskerde zwijn. Sus laivalus, li. 
Gamot vonden, twintig jaren geleden, op hunne reis rondom de aaide met de k ^ ’ 
eene bijzondere soort aan den oostkant van Nieuw-Guinea, door hen Sus papuens.s genoem ; en 
Mamnama. 
