181 
Deze beschrijving' is aan het oude, door ons afgebeelde wijfje ontleend. 
Het jonge, insgelijks afgebeelde wijfje, vertoont eene geheel andere kleurverdeeling. Bij dit voor- 
werp, welks lengte omstreeks 0 m ,68 bedraagt, is de eigenaardige verdeehng der borstels van den kop 
nog eerst in eenen zeer geringen graad zigtbaar. De lange baaid, welke het oude voorweip ken 
schetst, is slechts door enkele langere, meest witachtige haren aangeduid. Daaientegcn zijn de borstels 
der overige deelen van het ligchaam naar evenredigheid veel langer ; zij staan veel diglu , vos men op 
het achterhoofd eene naar achteren gerigte kuif, en langs den rug eene sooit van kam. De boistels 
der pooten en voorste gedeelten van den romp zijn geheel zwart. Op de oveiige gedeelten van den 
romp zijn de zwarte borstels met geelachtige vermengd, welke naar achteren, en vooial langt, den ru 0 , 
talrijker worden, en op den nek zoodanig toenemen, dat zij de zwarte borstels geheel en al verdiin 0 en, 
zoodat de kammen van den nek en het achterhoofd zich eenkleurig geelachtig veitoonen. 
Een geheel jong voorwerp, van 0 m ,50 lengte, wijkt door zijne kleurverdeeling wederom van de beide 
beschrevene voorwerpen af, en nadert in dit opzigt, bijkans geheel en al tot de jongen van Sus vittatus. 
Hetzelve is namelijk op den rug en aan de zijden zwart-bruin, en met zes, hoezeer viij onduidelijke 
lange strepen voorzien. De overige deelen zijn met enkele zwarte of zwart-bruine koite boistels bedekt. 
De schedel wijkt, door zijnen vorm, van dien aller overige soorten af, dewijl hij in alle deelen veel 
zwakker, smaller en veel meer in de lengte gerekt is. De ruimte tussehen de slagtanden en de kiezen 
is zeer groot, en de jukbogen en onderkaak zijn veel dunner, dan gewoonlijk. 
Wij hebben op zeer vele plaatsen, langs de boorden der rivier Doeson en in de Lawut landen op 
Borneo, de sporen van dit zwijn aangetroffen, doch alleen in het westelijk gedeelte van laatst 0 emelcl 
streek het eenige malen te zien gekregen; eenmaal eene zeug met vier jongen, van welke het af 0 ebee 
er een is. Het afgebeelde oude wijfje werd in de nabijheid van het dorp Poeloe lampej, 
de oevers der rivier Moloekko, in een hoog bosch, door Dajakkers met honden gejaa 0 d 
afgemaakt. De Dajakkers in de rivier Doeson noemen het wilde zwijn Baboeï of Baiooeï ( 
O ene k ) ; die van den Bejadjoe-stam kennen het wilde ras onder den naam van Bemoei hi > , 
bosch-varken. De Maleijersen Europeanen bestempelen deze wilde soort, uithoofde dei 
harer huid en borstels, met den naam Babi poetih, d. i. wit varken. 
Mammaua. 
4 6 
