OYER 
DE OSSEN 
VAN DEN 
INDISCHEN ARCHIPEL, 
Doon 
HERI. SCHLEGEL EN SAL. IÜLLER. 
f Plaat XXXV— XIjI.) 
In den Indischen Archipel komt slechts ééne soort van os in den wilden staat voor, en deze woidt 
in dit werk onder den naam van Ros sondaicus afgebeeld en in de volgende regelen uitvoeiig beschreven. 
Onder de tamme soorten, welke op de Oost-Indische eilanden zijn ingevoerd, trekt de buffel (Bos 
bubalus), als de gemeenste en meest verspreide, het eerst onze opmerking. Hij behoort aldaar tot 
een ras, hetwelk niet slechts van den wilden bufTel van het vasteland van Indië, maar ook van den 
huisbuffel der meer gematigde streken van Azië, en van dien van Italië, Griekenland, Egypte enzv. 
meer of min afwijkt, om welke reden wij van hem eene naar het leven vervaardigde afbeelding, 
onder den naam van Ros bubalus, var. sondaica, mededeelen. Het juiste tijdstip van de invoering des 
buffels op de Sunda-eilanden, vindt men niet geboekstaafd; doch het gevoelen is algemeen, dat zulks 
gelijktijdig met die der rijstkultuur heeft plaats gehad, en deze meening wordt vooral door eene over- 
levering uit de vroegere Javaansche geschiedenis waarschijnlijk gemaakt. Deze toch vermeldt den 
eersten Hindoe-vorst van het rijk Padjadjaran, Koeda Lalean, welke in het laatste vieiendeel der elfde 
Javaansche aera, of omstreeks den jare 1162 van onze tijdrekening, den rijkszetel besteeg , als het eerst 
den rijstbouw in de westelijke distrikten van Java ingevoerd en daarbij den bufTel lot ploegdier gebezigd 
te hebben, ten gevolge waarvan deze vorst later zijnen naam veranderde in dien van Rrowidjojo Mahisso 
