10 
Onze vogel draagt bij de Bejadjoe-Dajakkers den naam van Boeroeng Papak, en wordt bij dezen 
volksstam en welligt bij de meeste oorspronkelijke bewoners van Borneo, voor een voorspellend dier 
gehouden. De toon en wijze van zijn geschreeuw kenmerkt, volgens hunne uitlegging, al naarmate 
het toeval zulks wil, nu eens een goed, dan weder een kwaad voorteeken. Op deze zoogenaamde 
geheime voorteekens zijn de inlanders dan vooral bijzonder oplettend, wanneer zij zich op reis bevinden 
of voornemens zijn, de eene of andere gewigtige en gewaagde zaak te ondernemen (*). 
VIL PITTA GRANATINA. 
De overeenkomst, welke deze soort met Pitta venusta heeft, is reeds hierboven door ons vermeld. 
Wij waren niet zoo gelukkig, haar gedurende onze reis op Borneo te ontmoeten. Het eenige bekende 
individu, waarnaar de afbeelding in de PI. col. (506) is gemaakt, werd door den Heer Diard in de 
omstreken van Pontianak verkregen, en aan het Museum te Leiden toegezonden. 
VIII. PITTA BAUDII. 
Toen wij in het begin van 1836, van Sumatra naar Java terugkeerden, bleef ons, onder de grootere 
eilanden van den ïndischen Archipel, slechts één over, hetwelk wij nog niet bezocht hadden, en dit was 
juist het grootste en, in een natuurkundig opzigt, minst bekende van allen, namelijk Borneo. Het kon 
ons derhalve niet dan ten hoogste aangenaam zijn, toen wij, korten tijd na onze terugkomst, van den 
loenmaligen Opperbestuurder van Nederlandsch Indië, Zijne Excellentie den Heer Staatsraad J. C. Baud, 
de vereerende opdragt ontvingen, om vóór ons vertrek naar Europa, nog eenen togt naar dit veel belo- 
vende eiland te ondernemen: eene reis, die zoowel eenen schat van belangrijke voorwerpen voor ’s Rijks 
verzamelingen beloofde, als bijzonder nuttig te achten was voor de uitbreiding der aardrijkskunde. 
In deze beide opzigten leverde ons verblijf op Borneo, hoe kortstondig hetzelve ook ware, uitkomsten 
op, die onze verwachtingen verre overtroffen. Ten aanzien der Fauna is zulks vooral opmerkelijk bij de 
zoogdieren, uit welke klasse wij op geen ander der door ons in Indië bezochte eilanden, zoo vele groote, 
nieuwe soorten hebben ontdekt, als daar. Minder gelukkig, zelfs veel minder dan op Sumatra, was 
daarentegen onze oogst in het vak der Ornithologie. De Pitta, wier afbeelding wij hier mededeelen, 
behoort ongetwijfeld tot de fraaiste gevederde boschbewoners van Borneo, en het is daarom, dat wij 
deze bestemden, om eenen naam te dragen, dien wij steeds dankbaar zullen vereeren. 
De fraaije kleuren, waarmede de Pittae der oude wereld pronken, vallen van geene zoo zeer in het 
oog, als van deze nieuwe soort, bij welke dezelve zonder tusschentinten scherp naast elkander zijn 
geplaatst, en zoo bont tegen elkander afsteken, dat men zich onwillekeurig genegen gevoelt, haar als 
(*) Wij behouden ons voor, in het vervolg eene naauwkeurige afbeelding en beschrijving van deze soort te geven, en 
verzoeken intusschen de Systematici , alvorens zij de drie door ons medegedeelde klimaats-verscheidenheden als bijzondere 
soorten zouden willen opneraen, voor het minste zoo lang te wachten, tot dat het haar kenmerkende onderscheid door eene 
onmiddellijkc vergelijking der voorwerpen zelven behoorlijk zal zijn uiteengezet. 
