OYERZIGT DER BEKENDE SOORTEN VAN HET GESLACHT PITTA. 
A. Op zich zelve staande soorten. 
1. ) Pitta «i6As, Temm. PI. col. 217, (oude vogel). Geheele lengte 0 m ,25; lengte der vleugels 
0 m ,155, des staarts 0 m ,058, des voetwortels 0 ra ,055, des snavels 0 m ,044. De vijfde slagpen is de 
langste; de vierde en zesde zijn slechts onmerkbaar korter, dan de vijfde; de derde en zevende 0 m ,002, 
de tweede 0 m ,011, en de eerste 0 m ,030 korter, dan de vijfde. Nekvederen, lang en met die des boven- 
kops eene kuif vormende, welke zich tot aan den rug uitstrekt. Kop en hals, behalve derzelver bovenste 
gedeelten, en de onderdeden van den vogel geheel bruingeelachtig olijfkleurig, aan den onderbuik in 
het vuilgele overgaande. Bovengedeelte des kops en der kuif, eene breede dwarsstreep op den boven- 
rug, een uit onregelmatige vlekken bestaande halsband, en de onderzijde der staartpennen zwart. 
Rug, dekvederen der vleugels en staart, van boven donker metaalblaauw, in het witachtige. Slagpennen 
zwart, naar buiten en omstreeks de punt in het blaauwachtige. Bek zwart. Bij den jongen vogel is 
de bek geelachtig hoornkleurig; de staartvederen hebben dezelfde kleur als bij de oude voorwerpen; 
keel en zijden van den kop zijn vuil wit, met eenen roodachtigen gloed; de overige vederen van den 
kop zijn zwart-bruin, met eene groote, bruinachtig gele vlek in het midden; alle overige deelen van 
den vogel zijn olijfbruin: de bovenste donker, die van onderen licht, met enkele groote, geelachtig witte 
vlekken op de borst en op de groote dekvederen der vleugelen. — Deze soort bewoont het eiland Sumatra. 
2. ) Pitta juxiioA, Forsten. Eene nog onbeschrevene soort, onlangs door den Heer Forsten op 
Gilolo ontdekt. Met Pitta gigas de grootste van alle bekende soorten. Geheele lengte 0 m ,30; lengte 
der vleugels 0 m ,155, des staarts 0 m ,077, des voetwortels 0 m ,058, des snavels 0 m ,037. Snavel veel 
korter en sterker te zamengedrukt, dan bij Pitta gigas. Onderlinge verhouding der slagpennen als bij 
die soort. Het onderste gedeelte van den hals, de bovenborst en de zijden van den romp zijn witacbtig; 
de lange zijvederen gaan echter in bet groenachtig-blaauwe en achter de pooten in het roode over. 
Het midden der onderborst en des buiks, alsmede de onderdekvederen des staarts zijn hoogrood, naar 
voren met zwart gemengd. De dekvederen der vleugelen zijn licht witachtig metaalblaauw, hetwelk 
op de dekvederen in het groene overgaat; de slagpennen der tweede orde zijn van buiten met eenen 
breeden, vuilgroenen zoom voorzien. Alle overige deelen zijn zwart; maar de 7 eerste slagpennen zijn, 
aan het einde der eerste helft harer lengte, met eenen tamelijk breeden, witten dwarsband voorzien. 
3. ) Pitta mis, Gould , Proceed. of the Zool. Soc. 1842, p. 17. Birds of Australia, 
(Plaat zonder nommer). Wij kennen deze fraaije Nieuw-Hollandsche soort slechts uit de afbeelding en 
beschrijving van Gould. Zij is een weinig grooter dan Pitta brachyura. Kop, hals en onderdeden 
zwart; van boven het oog tot om het achterhoofd eene roestkleurige streep. Kleine vleugeldekvederen 
groen-blaauw metaalkleurig, met azuurblaauw gezoomd. Rug en vleugels goudgroen. Groote slag- 
pennen zwartachtig. Buik tot de onderdekvederen des staarts, rood. Staart groen, aan den wortel zwart. 
