17 
10. ) Pi*Ti muis.. S. Muller, Brem irine, Pilta elegans, Temm. PI. col. 591. — Geheele lengte 
0”,20; vleugels O 1 ", 118, staart 0“,045, voetwortel 0™,042, bek 0“,031. Derde slagpen slechts 
onmerkbaar langer, dan de tweede en vierde; de eerste 0”,008 korter, dan de derde. Kop van boven 
en aan de zijden, tot verre in den nek, alsmede de keel zwart. Boven op den kop, aan elke zijde eene 
witachtig groen-gele, van de neusgaten uitgaande streep in de lengte. Onderdeden van den vogel 
vuil bleek okergeel. Onderborst en bovenbuik in het midden donkerrood; onderbuik en onderste dek- 
vederen des staarts licht rood. Bovenzijde van den vogel hoog olijfgroen. Staartpenncn zwart, van 
boven aan de punt groen. Bovenste dekvederen des staarts en kleine vleugeldekvederen witachtig kobalt- 
blaauw. Groote slagpennen zwart; tegen de punten, naar buiten, in het vaalbruine. De eerste zeven, 
aan het einde van het eerste derde harer lengte, met witte vlekken, die op de derde tot de zesde eenen 
meer of min volmaakten dwarsband vormen. - Schijnt uitsluitend aan het eiland ïimor en de naburige 
kleine eilanden eigen te zijn. 
11. ) p.™™«or.E»., Temm. PI. col. 218. - Geheele lengte <T,205; vleugels 0",12, staart 
0" 04 voetwortel 0">,04, bek <T,031. Tweede, derde en vierde slagpen bijkans van gelijke lengte; 
de eette V,01 korter, dan de tweede. Bek, van eene bruinachtige, in het zwart trekkende hoornkleur. 
Kin en kop aan de zijden, tot in den nek, zwart; van boven vuil roestkleurig, ... bet midden met eene 
zwarte streep. Keel witaehtig. Hoofdkleur der onderdeden van den vogel vu.l okergeel, welke eu. 
zich rondom den nek als eene halskraag uitstrekt. Bovenbuik in het midden, onderbuik cn onderste 
dekvederen des staarts rood. Bovendeden van den vogel groen. Dekvederen der vleugels en bovenste 
dekvederen des staarts kobaltblaauw. Staartpennen zwart, van boven aan de punt blaauwachtig. Groote 
slagpennen zwartaehtig; in het midden met eenen, bijkans de helft harer lengte innemenden, witten 
band, welke zieh op de vijf achterste pennen zoodanig verbreedt, dat het zwart op de uiterste punt der 
vederen daardoor verdrongen wordt. — Bewoont het eiland Sumatra. 
,2.) p.™ Temm. Merk de Bengale, Bnflbn, PI. enl. 258; tovus brac^urus, 
Gmelin, p. 375. - Geheele lengte 0™,185; vleugels 0",107, staart <T,04, voetworte 0 ,04 bek ,0-8. 
Tweede en derde slagpen van gelijke lengte; eerste 0",008 korter, dan de tweede. Bek, van eene 
o-eelachtige hoornkleur, aan de zijden in het bruinachtige. De zeven eerste groote slagpennen zwart, aan 
de punt bruinachtig grijs me, wit, aan het einde van het eerste derde harer lengte met eenen Witten 
dwarsband. De kleuren voor het overige ongeveer als bij Pitta eyanoptera met d,e wijziging dat 
blaauw der vleugels tot de kleine dekvederen beperkt en, even als het blaauw der bovenste staa t- 
dekvederen, veel liehter is en in het witte trekt; dat zieh het zwart des kops met tot over de km uitstrekt, 
en dat het geel-bruin des bovenkops aan de zijden met eene blaauwachtig witte streep bezoomd ,s. 
Bewoont het vasteland van ïndië. 
13.) PITT .4 vieousiij Gould, Birds of Austr. (Plaat zonder nommer). Pitta brachyura V.go.s, 
Linn. Trans. XV, p. 218. — Het naastverwant aan Pitta brachyura, maar een weinig S^otei, cc 
kop, behalve de blaauwachtig witte streep aan de zijden en van boven, geheel zwart, a ® a “ W ° P 
het uropygium, van de punt des staarts en op de kleine dekvederen der vleugels vee j cc er. 
A-Ves. 
