39 
valken, van onderen een weinig nitgehoold en met twee snijdende zijranden, van welke de binnenste 
van den middelteen zeer sterk ontwikkeld is. De vleugels zijn tamelijk lang en schijnen z,ch in het 
leven tot bijkans aan het einde van den staart uit te strekken. De eerste slagpen reikt met hare punt tot 
omstreeks tegenover het einde der negende; de punt der tweede staat op gelijken afstand van de punten 
der zevende en zesde; de derde is een weinig korter dan de vijfde, en deze wederom slechts weinig korter 
dan de vierde, welke de langste van allen is. De staart is van middelmatige lengte, uit twaalf groote 
, , , , • . 0 i c rpo . t ofWsneden. of, bij eenige volmaakt uitgeruide voor- 
pennen te zamengesteld en aan het einde als ie ö < 0 > 
werpen, zelfs een klein weinig uitgesneden. De vederen zijn doorgaans „iet zoo hard en stug, als b,j 
de edelvalken, maar ook minder zaeh. en week, dan bij de bnizerts. De dijvederen z„n van mo- 
delmatige lengte. De oogkring is met witaehtige, kleine pluimvedertjes en op het ooglid met grooterc 
zwarte hairvederen bezet. De geheele streek tusschen den snavel en de oogen, of de zoogenaam e 
tengels, zijn, ofschoon „iet zeer digt, met hairvederen bekleed, welke naar den wortel toe, aan e 
zijden met fijne draadjes voorzien zijn, en derhalve in haar maaksel tot de gewone vederen „aderen. De 
aehterkop is met eene soort van kuif vetsierd, welke uit vier tot vijf, i tot 1 duim langere vederen bestaat; 
dit kenmerk is „iet alleen aan beide geslachten eigen, maar schijnt ook in alle leeftijden aanwezig te zijn. 
De kleuren van dezen vogel bieden, volgens de verschillende leeftijden, aanmerkelijke veranderingen 
aan. In hoe verre de beide geslachten in den ouden leeftijd, ten opzigte der kleuren, met elkandei 
overeenstemmen, durven wij niet beslissen, daar onze beide wijfjes, door de overeenkomst der 
kleuren met de jonge mannetjes, waarschijnlijk als jong te beschouwen zijn. De groote overeen oms 
welke deze vogel in het algemeen, ten opzigte der kleuren, met Faleo (Cjmindis) unematus heeft, 
versterkt ons in het vermoeden, dat de beide geslachten in den ouden leeftijd dezelfde kleuren hebben, 
gelijk dit het geval bij voornoemden vogel van Brazilië is. — De poolen zijn bij alle onze ge roog o 
voorwerpen, bleek bruinachtig okergeel. De snavel is donkerbruin, naar voren lichter en 1001 n eun D , 
aan de punt en op den ondersnavel in het geelachtige overgaande. 
Bij het jonge mannetje (Tab. 5, fig. 1) is de kop tot op den rug en de zijden van den .*"* ƒ. 
De geheele rug met de hovendekvederen des staarts en de buitenzijden des J » W™ , 
de slagpennen hebben breede donkerbruine dwarshanden. De kleine 
des vleugels zijn roestkleurig bruin, de groote de v . , j 1 • vee i du ;_ 
^ .. i .. „ weshalve de donkerbruine banden hier veel dui 
De slagpennen zijn aan de binnenzijde grijsaehti 0 ^ , : nsc . e _ 
delijker te zien zijn, dan op de buitenzijde der v eug . nonnen in het 
J . . , . j pn on de twee middelste pennen in uei 
lijks grijsachtig wit, aan de buitenzijde bruinachtig on o J * voorzien * bij 
bruine „vergaande! Deze twee pennen zijn met vijf breede, donkerbruine dwarsband.v.rzien,^ 
de overige staarlpennen is de eindband breed, zijnde de overigen vee jm; ^ op het 
den vogel, van de keel tot de onderdekvederen des staarts, zijn tamelijk breede, geel- 
ligcbaam, benedenwaarts van de bovenborst, zijn alle Yeder ^^ t ^^hrevene voorwerp, uithoofde 
achtig witte dwarsbanden voorzien. — Het schijnt ons toe, c a ^ ^ het twcede jaar te 
van zijn’ grijzen kop en het verschil van kleur in de slagpennen, ° 
beschouwen is, welke reeds gedeeltelijk het tijdperk der tweede ruijing was ingedaan. 
