In de hem zoo gunstige, vlakke en waterrijke streek behoort deze vischarend tot de gemeenste roof- 
vogels; doch in de droogere en meer bergachtige Laut-landen hebben wij hem volstrekt niet waar- 
genomen. Ook in de Soengie Baritto verscheen hij ons eerst, nadat wij die groole rivier eenige 
dagen opgevaren waren. Het menigvuldigs! zagen wij hem bij de meren (Dam) Lampoer, Babai 
en Kalahiën, alsook langs de oevers van den, niet ver bezuiden de evennachtslijn, in de Soui 0 ie 
Doeson uitstroomende rivier Dewej. Wij zagen den F. ichthyaëlus meestal niet zeei hoog, op 
zoodanige kromme boomen zitten, die digt aan de oevers en min of meei vrij stonden, of \\ia 
takken eenigzins over het water hingen. Haar rustte hij soms uren lang zomlei van plaats ie aci 
anderen, onafgebroken met zijn scherp oog het watervlak bespiedende. Zoodra hij een \isch nabij 
de oppervlakte van het water bespeurt, schiet hij, gewoonlijk in schuinsche vaait, de vleu ö els sehici 
geheel tegen het lijf aangesloten, pijlsnel op denzelven neder. Menigmaal zagen wij hem, sehici 
eene halve minuut lang, onder water gedoken en, daarna, nu eens met een tamelijk ö iooten \iseh, 
soms ook zonder prooi weder te voorschijn komen. In het laatste geval kceide hij gewoonlijk, 
eenige kringen in de lucht gemaakt te hebben, tot zijne vroegere zitplaats terug of slieek hij op eenen 
anderen boom aan den waterkant neder. Was echter zijne onderneming gelukkig uitgevallen, dan 
vloog hij meestal onverwijld verder landwaarts, over het bosch w r eg, zijnen spartelenden buit ste\i 0 
de klaauwen vastgeklemd houdende. Hij toonde zich over het algemeen niet zeei schuw, en wel 
het minst wanneer men hem te water met eene kano nabij kwam. Zijn geschieeuw hebben wij 
nooit duidelijk en van nabij kunnen waarnemen; de Heer Horsfïeld zegt, dat hetzelve met dat van 
F. haliaëtus overeenkomt. 
2.) Fitco HVjniLis. Deze nieuwe soort werd door ons, in het jaar 1835, op Sumatra ontdekt. 
Zij schijnt ook op het nabijgelegene schiereiland van Malakka te vinden te zijn en zal veelligt almede in 
andere oorden van het vasteland van Indië voorkomen, vermits wij later, als van daai afkomsti a , doch 
zonder opgaaf der juiste plaats, twee individuen ontvingen. Deze soort heeft, wat haar maaksel 
kleurverdeeling betreft, zoo veel overeenkomst met de voorgaande, dat men haai in vele opzigten c 
Falco ichthyaëtus in miniatuur kan noemen. Behalve het aanmerkelijk vei schil in ö iootte, 
evenwel nog als onderscheidingskenmerken dezer beide soorten opgeven, dat Falco humilis 
spanvlies tusschen den middelsten en den buitensten teen heeft; dat bij den ouden vo 0 ^ 
kant van de tw r ee eerste derde deelen van den staart bruinachtig in plaats van wit is, w« 
zwarte breede band aan het einde van den staart minder in het oog valt, dan bij Fa 
eindelijk, dat de jonge vogel op de onderdeden veel minder bruin heeft, of met andcie w > 
de witte kleur hier heerschende is en slechts aan de borst en den bovenbuik dooi enke 
vederen wordt afgewisseld. Voor het overige stemmen deze tw r ee sooiten, door de gedaa i j vc 
snavel en neusgaten, door het maaksel en de lengte der pooten en teenen, en de wijze, J 
bekleed zijn, door den vorm der nagels, de betrekkelijke lengte des staarts en dci vle ^ 
linge lengteverhouding der slagpennen en de kleurverdeeling in vei 
schillende leefperken, zoo volmaakt 
met elkander overeen, dat wij het voor overbodig achten, eene 
verdere beschrijving van dezen vogel 
lXJd LlIvdLJUCi UVCICLU j Udl WIJ Hel VULJl 1 Ö , « wlnrlinn’/v 
te laten volgen. Het zal toereikende zijn, de afmetingen mede te deelen, ten emee 
verwisseling dezer beide soorten voor te komen. 
