51 
welke echter op de slagpennen der eerste orde, uithoofde harer zwart-bruine grondkleur, naauwelijks 
te onderscheiden zijn. De onderdekvederen der vleugels zijn bruinachtig geel, en de binnenkant 
der slagpennen, tot over de helft harer lengte, van eene grijsachtig witte giondkleur, op welke de 
donkere dwarsbanden zeer sterk afsteken. De bovendekvederen van den slaait zijn witachtig, met 
bleek bruin-geel, somwijlen in de gedaante van afgebroken dwarsbanden geschakeeid. De giondklem 
der staartpennen is van boven een grijsachtig bleekbruin, van onderen een grijsachti 0 wit, welke kleuren 
echter door een groot getal, veelvuldig uitgesnedene, donkerbruine dwaïsbanden afgewisseld wordei , 
van welke er drie of vier breeder en donkerder dan de overige zijn. Dit onderscheid is voornamelijk 
aan de onderzijde van den staart in het oogvallende. De punt van den staaxt is met eenen witachti 0 e 
zoom voorzien. 
Een jong mannetje der verzameling te Leiden, op Java geschoten, stemt bijkans in alle opzitten met 
het zoo even beschrevene jonge wijfje van Sumatra overeen, en wijkt alleen daaidooi van hetzelve af, 
dat de donkere strepen der borstvederen veel smaller zijn. 
Bij een ander mannetje van Java, welks kuif reeds volmaakt ontwikkeld is, zijn die stiepen op alle 
vederen geheel verdwenen; de bruin-gele kleur der onderdeden en van den kop en den hals is veel 
donkerder, en de vier groote dwarsbanden op den staart zijn veel breeder, terwijl de kleine dwaïsstiepen 
zeer onduidelijk of eigenlijk tot eene menigte, veelvuldig uitgesnedene dwarsvlekken veivormd zijn, 
zoodat dit gedeelte van den staart het aanzien heeft van een zoogenaamd gewaterd lint. Daar dit vooi 
werp, zoo als wij bereids aanmerkten, met eene volmaakt ontwikkelde kuif voorzien is, vele vedeien 
sterk afgestooten en verbleekt zijn, en zich op den kop ook reeds een spoor van de grijsachti 0 e kleui 
vertoont, welke het kenteeken der oude vogels is, zoo meenen wij, dit voorwerp vooi eenen vo 0 
te mogen houden, die op het punt was, zijn derde levensjaar te bereiken, of, met andere woorden, 
zijne tweede rui in te gaan. 
De oude vogel, zoo als die waarschijnlijk bij de tweede rui wordt, is door den Heei Temminc 
Planches coloriées, PI. 44, afgebeeld, en wijkt door zijne kleuren aanmerkelijk van den jo D 
In den ouden leeftijd namelijk is de hoofdkleur doorgaans donker bruin, hetwelk op 
eenen fraaijen purperglans aanneemt. De dekvederen der vleugels, even als de gioote sl< g} , 
zijn met donkere dwarsbanden en eenen lichteren zoom voorzien. De slagpennen dei 
grijsachtig, met vele zigzagvormige dwarsstrepen en eenen breeden zwarten band aan de 
de punt. De kop is donker blaauwachtig grijs. De witachtige staalt is met vele z' ö « 0 ^ 
bruine dwarslijnen en twee of drie groote zwarte dwarsbanden vooi zien, van wel 
breed is en van eenen lichten zoom opgevolgd wordt. Bek en washuid zijn zwaï tachtig hl o 
de iris fraai geel; de pooten oranje-geel en de nagels zwart. 
Omtrent de levenswijze van dezen vogel kunnen wij geene voldoende bengten mededeelen, doordien 
hij ons slechts een paar malen is voorgekomen en wij hem slechts een enkelen ke landstreek 
hebben mogen waarnemen. Dit was op Java bij Keumbang-koening, m eene one ene 
