tt 
58 
vlaggen der vederen; eene wenkbraauw-streep, wangen, kin, keel, onderdekvederen van den staart en 
de punten der staartpennen wit; onderdekvederen der vleugels, borst en buik licht geelachtig; pooten, 
bek en oogen als bij het mannetje. 
De Neet. pectoralis is door ons op Java en Sumatra gevonden; nooit in de bergbosschen of in de 
binnenlanden, maar eeniglijk en alleen in de lage kuststreken en wel altijd in de nabijheid van het water. 
Op Sumatra troffen wij haar meermalen langs de onbewoonde, met gras en wild struikgewas bedekte 
oevers der rivier van Indrapoera aan, en op Java is zij ons, vooral digt bij den mond der rivier van Tjas- 
sem, in het Krawangsche, niet zelden voorgekomen. Ook daar hield zij zich bij voorkeur in de, langs 
de oevers groeijende struiken en het rietachtige gras op, waar zij ook haar nest bouwde. Het door ons 
afgebeelde nest, dat twee eijeren bevattede, vonden wij aldaar in de maand april 1832. Het hing, 
even als nog eenige andere, welke ledig waren, aan het uiteinde van eene, over het water gebogene 
grassteng, niet hooger, dan twee of drie voeten boven de oppervlakte der rivier. Dit nest is omstreeks 
13 Ned. duimen lang, heeft van binnen bijkans 5 Ned. duimen diepte, en zijn ingang, aan de zijde der 
bovenhelft, is ruim 2 Ned. duimen wijd. De bouwstoffen, uit welke het vervaardigd is, bestaan hoofd- 
zakelijk uit verbrokkelde boomblaadjes, bastvezels, fijne grashalmen en dergelijken, terwijl het inwendig 
met witte en zachte haren van zaden gevoerd is. De beide eijeren verschillen eenigzins in grootte van 
elkander, zijnde het eene slechts 0 ra ,0155 lang, terwijl het afgebeelde ruim 1 Ned. lijn langer en 
tevens eenigzins dikker is. Zij zijn een weinig meer ovaal, en loopen puntiger toe, dan die van Neet. 
mystacalis. Hunne kleur is, op eenen licht bruin-graauwen grond, donker bruin gespikkeld en gevlekt, 
het sterkst ter weerszijde nabij de uiteinden. — In de onderscheidene, door ons geopende magen der 
Neet. pectoralis vonden wij zaden van gi".s en van verschillende kruidaardige gewassen, voorts over- 
blijfselen van kleine vliegen en spinnen, en eenmaal eene kleine Helix. 
5.) niKCTAiuufA AsiMsii, Cinnyris , Lesson en Gamot, Voyage de la Coquille, Zool. 
I, p. 676, PI. 30, fig. 4 (mannetje). Cinnyris sericea, Less. in Dict. des sciene. nat., T. 50, p. 21; 
en Manuel d’Ornithologie, II, p. 43 (in beide werken zonder vermelding van den haar vroeger ge- 
gevenen naam, terwijl in het eene ten onregte fig. 3, en in het andere werk verkeerdelijk fig. 5 van 
PI. 30 der Coquille worden aangehaald). Wij hebben deze soort aan de westkust van Nieuw-Guinea 
(distrikt Lobo), op de Banda-eilanden, op Amboina, en ook bij Makassar, op Celebes, verkregen, en 
zij behoort dus tot eenen der meest verspreide honigvogels van Indië. Zij houdt zich, even als Neet. 
pectoralis, met welke zij ook in kleur veel overeenkomst heeft, hoofdzakelijk op in de lage kuststreken, 
digt bij het water, en wordt meest altijd laag bij den grond in struiken en rietgewas gezien. Haar aard 
is levendig, maar niet schuw. 
' r.V r ' ‘ * { U-> . / 
Mannetje: geheele lengte 0 m ,13, waarvan de slechts weinig afgeronde staart 0 ra , 04 inneemt; uitge- 
strektheid der vleugels 0 m ,195; lengte der vleugels, van den carpus, 0 m ,06; bek, van den mondhoek, 
0 ra ,025; tarsus 0 ra ,016. Boven- en achterkop, boven dekvederen der vleugels, benedenrug, stuit en 
staart prachtig metaalgroen, op den kop het zuiverst en fraaist, op den stuit en staart meer in het 
blaauwachtige trekkende; kin en keel zeer fraai staalblaauw, met wisselenden paarsaehtigen gloed; 
