10 
krokodil. Deze werd vervolgens door een’ ouden Orang Meeow of' zoogenaamden krijgsheld aangeroepen, 
waarna het ondier zich dan ook weldra vertoonde, op het ongelukkige meisje toesnelde, haar uit de 
spelonk weghaalde en met haar in den afgrond zonk. 
Bij dag ontwaart men de krokodillen, gelijk wij reeds boven aangemerkt hebben, dikwijls slapende 
aan den kant van het water, waar zij alsdan gelijk een boomstronk uitgestrekt liggen, en den muil soms 
wijd geopend houden. Zij kiezen daartoe bijzonder effene plekken uit, die, óf tusschen hoog riet en 
gras, door een’ grooten afhangenden boomtak belommerd zijn, of ook wel, geheel open en vrij aan de 
stralen der zon zijn blootgegeven,, en waar deze dieren veelal dagelijks rusten. Yan deze rustplaatsen 
wordt in eenige streken van Borneo gebruik gemaakt, om de krokodillen op eene eigenaardige wijze te 
vangen. Zulks werd ons onder anderen, van de Dajakkers uit het hoogere gedeelte der Sampiet-rivier 
medegedeeld, welke niet alleen het vleesch der krokodillen gaarne eten, maar inzonderheid het vet dezer 
dieren zeer in waarde houden; dienende hun hetzelve zoowel tot bereiding der spijzen, als tot genees- 
middel voor uitwendig gebruik, daar zij zich na zware vermoeijenissen of bij rheumatische pijnen het 
ligchaam daarmede wrijven. Overigens is het krokodillenvleesch wit van kleur en gelijkt over het alge- 
meen veel naar dat der zeeschildpadden. 
Om de krokodillen te vangen, leggen de inlanders op plaatsen, welke deze amphibiën dikwijls plegen 
te bezoeken, eenige planken neder, die van boven met eene zeer sterk klevende boomhars besmeerd zijn. 
Wanneer zich nu een krokodil op eene zoodanige plank nederlegt en daar eenigen tijd op gerust heeft, 
raakt dezelve, door middel van de hars, zoo stevig aan het lijf van het dier vast, dat zij alleen met 
moeite en kracht daarvan weder kan afgetrokken worden. Zoodra de inlanders zien, dat een krokodil in 
dezen toestand verkeert, gaan zij, met pieken en zware houwers gewapend en met eenige lange rottin- 
gen, door hen als bindtouw gebezigd wordende, voorzien, zoo te water als te land op denzelven af. 
Het beangstigde dier geeft zich alle moeite, om bij het naderende gevaar naar onderen te duiken, maai- 
de aan hem vastgekleefde plank maakt zulks onmogelijk, en aldus wordt het, op de oppervlakte van het 
water ronddrijvende, onder een woest gespartel en geworstel afgemaakt. Deze wijze van de krokodillen 
te vangen, laat zich voornamelijk op die plaatsen met goed gevolg aanwenden, waar zij geen gebrek aan 
voedsel hebben, en daarom niet ligt op de uitgestelde lokazen afgaan. Waar echter minder voedsel is, 
worden zij meerendeels met lokaas gevangen, vermits deze manier minder oplettendheid vereischt, en 
tevens met minder omslag en gevaar bij het dooden der dieren gepaard gaat. Ten einde onze waarne- 
mingen over de krokodillen van Indië en al wat tot dezelve betrekking heeft, in deze verhandeling te 
vereenigen, zullen wij omtrent de gezegde angels, benevens de wijze, waarop dezelve gebruikt worden 
en wat al verder bij die vangst in aanmerking komt, nog eenige nadere mededeelingen uit ons reis-dagboek 
hier inlassehen. 
De angels, welke de inlanders van den Oosterschen Archipel tot het vangen van krokodillen gebrui- 
ken, bestaan uit ijzer of uit hout, doch in het algemeen, meest uit het laatste. Zij bezigen daartoe een 
bard en sterk, rond stuk hout van ongeveer anderhalven duim dikte en één’ voet, drie tot vier duim lengte. 
Hetzelve is aan beide einden spits uitloopend en in het midden een weinig ingekorven, om de daaraan te 
