19 
zoowel als de levenswijs dezer nieuwe soort, gewigtiger redenen opleveren, om haar bij de gavialcn te 
plaatsen. Wij gelooven, zoo als uit de volgende mededeelingen blijken zal, de waarheid het digtst 
nabij te komen, wanneer wij dit dier voor eenen waren gaviaal houden, welke, wel is waar, in vei- 
scheidene opzigten, de eigenlijke krokodillen zeer nabijkomt, maar zelfs niet eens met genoegzaam regt, 
als een tusschenvorm beschouwd kan worden. Daar er tot nu toe slechts eene soort van gaviaal bekend 
was, zoo moeten wij onze nieuwe soort als vertegenwoordigende den Ganges-gaviaal op Borneo be- 
schouwen. Vergelijken wij nu deze twee gavialen met elkander, dan vinden wij, dat die van Borneo 
zich van den Bengaalschen, voornamelijk door de volgende hoofdpunten onderscheidt. 1) Dooi zijne 
krachtiger vormen en sterker ontwikkelde pooten en staart ; 2) door eenen, in verhouding tot het 
ligchaam, veel sterker en krachtiger kop en snuit, die aan de basis naar de oogen niet zoo plotseling 
versmalt als bij Croc. gangeticus; 3) door een geringer getal tanden, van welke er slechts f§ aanwezig 
zijn, terwijl Cr. gangeticus er ff of #§■ heeft ; verders door den steviger bouw dezer organen, welke 
ook minder gebogen en minder scherp gepunt zijn, dan bij Cr. gangeticus, en tevens m eene meer 
loodregte rigting staan; eindelijk door de grootte van den negenden tand der bovenkaak (van voren af 
geteld), welke aanmerkelijk grooter en sterker is, dan de overigen; weshalve de snuit, op de plaats, waar 
zich deze tand bevindt, even als bij de eigenlijke krokodillen, van weêrszijden knobbelachtig uitspringt; 
4) door de minder lange symphysis der onderkaak; 5) door de afwezigheid der opgezwollen neusklep, 
welke bij den ouden Ganges-gaviaal zulk een karakteristiek kenmerk oplevert; 6) door de mindere uit- 
breiding van de tafelvormige vlakte des achterschedels; 7) door den zeer gering ontwikkelden oogrand, 
welke zich bij Cr. gangeticus aanmerkelijk verheft; 8) door de grootere oogen; 9 ) door de aanwezigheid 
van eene menigte kleine nekschilden, wier getal dikwerf meer dan 6 paren beloopt, terwijl de Cr. 
gangetieus meestal slechts één paar bezit; 10) door de sterk ontwikkelde kielen der rugschilden; 
11) door de veel grootere schilden der onderdeden des diers en der pooten; eindelijk 12) door het 
verschil der kleuren en derzelver schakering. 
De vergelijking der schedels van deze twee gaviaalsoorten onderling en met die der overige kroko- 
dillen, van welke wij hier den Crocod. biporeatus als grondvorm aannemen, levert, vooral wanneer 
men de schedels van boven beschouwt, de navolgende uitkomsten. In zijn geheel beschouwd, toont de 
schedel van Cr. Schlegelii, bij den eersten blik, uithoofde van den snavelvormig verlengden snuit, meer 
overeenkomst met den Ganges-gaviaal, dan met de overige krokodillen. Denkt men echter dezen 
snuit weg, en vergelijkt men dan alleen het achterste gedeelte des schedels, van de oogholten af, dan 
is de overeenkomst tusschen Croc. Schlegelii en de eigenlijke krokodillen zoo groot, dat men den 
Ganges-gaviaal, als van alle overige familieverwanten afwijkende, beschouwen moet. Want bij Cr. 
Schlegelii is de ruimte, tusschen de oogholten gelegen, even als bij de eigenlijke krokodillen, smal, zoo- 
dat zij niet eens de breedte heeft van die der langwerpige oogholten, terwijl diezelfde ruimte bij Cr. 
gangeticus aanmerkelijk grooter is, dan de wijdte van zijne ronde oogholten; het tafelvormige vlak dei 
hersenpan, en de beide gaten op hetzelve, vertoonen bijkans dezelfde gedaante als bij de eigenlijke 
krokodillen, terwijl dit vlak bij Cr. gangeticus veel breeder is, en de gaten in hetzelve schier tweemaal 
zoo wijd zijn, dan zulks gewoonlijk het geval is; het uitsteeksel, ontstaan uit de vereeniging van de 
beenderen, welke het gewricht der onderkaak vormen, is veel langer dan bij den Gan ö es ö aviaal; 
