30 
Buiten haar zijn ons thans van den Indischen Archipel de volgende schildpadden bekend: 
I. Kraakbeen- of drienagelige Zoetwaterschildpadden (Trionyx), van welke groep wij 
twee soorten kennen: 
1. ) Trionyx stellatus, van Java. 
2. ) Trionyx subplanus, van Java, Sumatra en Borneo. 
II. Gewone Zoetwaterschildpadden (Emts), uit welke groep wij thans reeds zeven soorten van 
daar kennen: 
1. ) Emys couro, bewoont: Java, Borneo, Celebes en Amboina. 
2. ) Emys subtrijuga (*), n. sp., van Java. 
3. ) Emys Diardii, van Java en Sumatra. 
4. ) Emys platynota, van Sumatra. 
5. ) Emys spinosa, van Borneo. 
6. ) Emys crassicollis (f), van Borneo. 
7. ) Emys borneoensis ($), van Borneo. 
III. Landschildpadden (Testudo), uit welke groep wij er slechts twee bezitten: 
1. ) Testudo emys, nobis, van Sumatra. 
2. ) Testudo Forstenii, nobis, van Gilolo (J. 
(*) Deze schildpad, door Boie in zijn handschrift onder den naam van Emys trijuga, Schneigger, vermeld, en door 
ons, onder dienzelfden naam, in de Fauna Japonica (Reptilia p. 64) hort beschreven, verschilt, volgens nader 
onderzoek, van deze aan het vasteland van Indië eigene soort, behalve door meer andere kenmerken, voornamelijk 
door haren grooteren en dikkeren kop. Zij is door Kuhl en van Hasselt, waarschijnlijk in het landschap Bantam, 
ontdekt; drie voorwerpen werden door hen aan het Rijks-Museum toegezonden; maar zij is sedert dien tijd niet weder 
waargenomen geworden. 
(-J-) Gray heeft in Hardw. Ind. Zool. Tab. 9, %. 2, een voorwerp dezer soort, volgens zijne opgave van Sumatra 
komende, afgebeeld. Wij hebben haar op dit eiland niet gevouden en zeer zeker komt zij niet op Java voor, zoo als 
Duméril en Bibron, II, p. 327, opgeven. 
($) Deze schildpad, van welke wij drie voorwerpen bezitten, alhoewel geheel en al met Tetraonyx longicollis, 
Lesson, 111. zool. PI. 7, van Pegu en Bengalen, overeenstemmende, wijkt, zonderling genoeg, alleen door de aan- 
wezigheid van eenen vijfden nagel aan de teenen der voorvoeten daarvan af, hetwelk ons heeft genoopt, haar eenen 
eigenen naam toe te voegen. Wij merken echter hier aan, dat voornoemde soort van het vasteland van Indië, ons 
alleen uit de afbeeldingen en beschrijvingen van Lesson, en Duméril en Bibron bekend is. 
G) Deze nieuwe soort, door den onlangs overledenen reiziger, D r . Forsten ontdekt, en van welke wij in het ver- 
volg eene uitvoerige beschrijving en afbeelding zullen geven , heeft een langwerpig en zeer bol schild ; er is geen 
nekschildje aanwezig; de twee achterste schilden van het buikschild zijn klein. De staart is buitengewoon kort en 
heeft de gedaante van eenen kegelvormigen stomp. De pooten zijn met gekorrelde schubben bezet ; die op den 
buitenrand der voorpooten zijn groot, maar smal en puntig, en hebben cene nagelvormige gedaante. De snuit is van 
voren een weinig gebogen , vormende zijne lijn schier een’ regten hoek met de bovenlijn. Van boven is de snuit 
slechts door een paar groote schilden bedekt; op deze volgt het kruinschild, hetwelk aan weerszijde door een schild 
van middelmatige grootte vergezeld is ; de overige schilden van den kop zijn vrij onregelmatig. Het ruggeschild van 
dit dier is omstreeks elf duim lang en, door de licht bruine kleur, welke door onregelmatig verspreide, grootere of 
kleinere zwarte vlekken afgewisseld wordt, merkwaardig; op het buikschild is aan weerszijde slechts eene groote, 
diergelijke zwarte vlek vooi handen. 
