padden voorkomen, en dat Java eene, hem alleen eigene soort van Trionyx (Tr. stellatus) bezit, terwijl 
de tweede aldaar levende soort van dit geslacht, ook op de beide andere groote Sunda-eilanden : Sumatra 
en Borneo, gevonden wordt. 
• • • * % . j _ • n ) . . j I i 1 U vt 
Met minder naauwkeurigheid, dan waarmede de voorgaande opgaven zijn ter nedergesteld, is het 
ons vergund te bepalen, weke der soorten van den Indischen Archipel tevens over het vasteland van 
Indië verspreid zijn. Yolgens het gevoelen van sommige Natuuronderzoekers, zoude dit met de meesten 
het geval zijn; wij-zelven bezitten daaromtrent slechts onvolledige waarnemingen. Yan de twee Trionyx- 
soorten hebben wij Tr. subplanus ook van Malakka ontvangen, terwijl, volgens Gray, Synopsis, 
p. 48, beiden in den Ganges zouden voorkomen. Emys couro wordt, volgens Gray, op Poeloe Pinang, 
aan de westkust van Malakka, en waarschijnlijk ook in China (*) gevonden. Emys Diardii is bij het 
Museum alhier uit Malakka, bij het Museum te Parijs uit Bengalen ontvangen. Emys spinosa vindt 
men, volgens Gray, Syn. p. 20, insgelijks op het eiland Pinang. Wat Emys borneoensis betreft, 
deze moeten wij, zoo lang hare identiteit met Emys tetraonyx (Tetraonyx longicollis, Less.) van het 
vasteland van Indië, niet bewezen is, als alleen op Borneo voorkomende beschouwen. Yolgens deze 
waarnemingen zouden aan den Indischen Archipel de volgende zes soorten eigen zijn, namelijk aan 
Sumatra: Testudo emys, Emys platynota, en misschien ook Emys crassicollis; aan Java: Emys sub- 
trijuga; aan Borneo: Emys borneoensis en Emys crassieollis; en aan Gilolo: Testudo Forstenii. 
Wij besluiten deze algemeene berigten over de schildpadden van den Indischen Archipel, met eene 
korte mededeeling omtrent hare levenswijze, alsook der namen, onder welke de hoofdvormen dezer 
dieren bij de Maleijers en andere inlanders bekend zijn. 
De namen, waarmede wij de vier groepen van schildpadden hebben aangeduid, wijzen duidelijk 
genoeg hare verblijfplaatsen aan, en wij hebben, ten opzigte der eerst- en der laatstgenoemde groep, 
als elkander regtstreeks tegenover en meer afzonderlijk staande, niets verder aan te merken. De ge- 
slachten Trionyx en Emys daarentegen, bevatten beiden zoetwaterschild padden, van welke echter die 
van het eerste geslacht, door hare geheele ligchamelijke bewerktuiging, in eenen hoogeren graad aan 
het water gebonden zijn, dan die van het laatstgemelde geslacht; even als onder de slangen, de 
Acroehordi in eenen hoogeren graad zoetwaterslangen zijn, dan die van het geslacht Homalopsis, en 
deze w'eder meer, dan die van het geslacht Tropidonotus. Omtrent de zeeschildpadden, welke volgens 
de hoedanigheid harer schilden en andere kenmerken, zich in twee natuurlijke geslachten splitsen: 
Chelonia en Sphargis of Dermatochelys, zullen wij alleen aanvoeren, dat de soorten van het eerste, 
in de westelijke streken van den Indischen Archipel, vrij algemeen onder den naam Pinjoe of Penjoe, 
(*) Bell heeft namelijk, in het Zool. Journ. II, p. 299, Tab. 15, Suppl., onder den naam Sternothaerus trifas- 
ciatus , eene schildpad van China beschreven, in alle deelen met Emys couro overeenstemmende, en welke alleen 
daardoor zonde verschillen, dat haar bovenschild met drie kielen is voorzien. Dat dit echter alleen eene individuele 
afwijking is , meenen wij daaruit te mogen opmaken , dat diergelijke wijzigingen ook dikwerf bij de voorwerpen van 
Emys couro uit den Indischen Archipel door ons zijn waargenomen. 
