51 
deze soorten groen van grondtoon zijn, eene enkele alleen uitgezonderd, welke bruin van kleur is, 
te weten : 
II. trigonocephalus puniceus. 
Essai II, p. 545, PI. 19, %. 10 en II (afbeeldingen van den kop); Abbildungen neuer Amphi- 
biën, PI. 38 (oud voorwerp, naar het leven). Deze soort, even als de voorgaande, tot nog toe alleen 
op Java gevonden, waar zij door de Sundanezen met denzelfden naam bestempeld woidt, ondei scheidt 
zich, op den eersten blik, van al de overige soorten, doordien hare wenkbraauwen met, als puntige, korrelig 
uitstekende schubjes bekleed zijn. Zij is, gelijk reeds vermeld werd, onder al de soorten met eenen i mg- 
staart, de eenige van bruin-roode grondkleur. Hare schubben zijn met eene buitengewoon sterke kiel 
voorzien, en de kop is van boven geheel en al met kleine schubjes bedekt. Deze slang wordt ongeveei drie 
voeten lang; de staart neemt omstreeks het zevende gedeelte dezer lengte in. De buik is met 138 tot 156 
geheele schilden., de staart van onderen met 36 tot 54 gedeelde schilden bekleed. Yan een volwassen 
voorwerp, door ons in de maand junij 1827, te Buitenzorg levend verkregen, waren alle bovendeden glan- 
zend koperrood, met dun staande, geelachtig witte spikkels geteekend, en wel het meest daar, waar bij 
het jonge dier lichte dwarslijnen aanwezig zijn, van welke slechts speuren, van eenen graauwachtigen tint, 
waren overgebleven. De lippen en zijden van den kop waren donkerrood; de staart aan het einde fraai 
purperrood, en de, anders zoo duidelijke, wit en zwart geboorde vlekken aan dit deel, zeer onduidelijk, 
de onderzijde van het lijf was, op licht rooden grond, wit en zw^artachtig graauw r gespikkeld. De iris was 
bruin met zwarte spikkels, en de smalle, loodregt staande pupil-opening sloot zich, bij een sterk licht, 
somtijds geheel. Dit voorwerp had 12 eijeren in, welke bijkans volkomen ontwikkelde jongen bevatteden. 
III. TRIGONOCEPHALUS VIRIDIS. 
Russ. Ind. Serp. I, p. 13, PI. 9, en II, PI. 20. Schlegel, Essai II, p. 544, PI. 19, %■ 12 en 13 
(afbeeldingen van koppen). Lacépède, Ann. du Mus. IY, p. 197 en 209, Pb 56, fig. 2, ondei den 
naam Trimérésure vert. De eerste kennis omtrent deze soort zijn wij verschuldigd aan Russel, die 
haar, in zijn fraai hier boven aangehaald werk over de Indische slangen, onder den naam Bod) oo pam 
afgebeeld en beschreven heeft. Yan al de Indische Tri gonocephali is haar de verste verspreiding te 
beurt gevallen, welke zich over Yóór- en Achter-Indië, Sumatra, Banka en Timor uitstiekt. Het 
laatstgemelde eiland schijnt daarvan de zuidelijkste en oostelijkste grens te vormen ( ). (*) 
(*) Behalve Nieuw-Holland, waarvan reeds gewag is gemaakt, wordt door Schlegel (Essai) ook Java e 3 ^ 
en evenzoo door Muller (Verhand. Land- en Volkenk. hl. 86) het laatstgemelde eiland, als vadeikinc 1 ^ 
opgegeven ; doch welke opgaven vermoedelijk onjuist zijn. Die namelijk omtrent Celebes beiuslte r - 1 
de aanteekening van Lesson (Voy. de la Coquille, Zool. II, 2, p. 18), als op eene gioene giflslan B , 
Makassar gezien en toen voor Trig. viridis gehouden. Ons verblijf aldaar slechts zeer kortston i 0 g ^ 
hebben wij geene gelegenheid gehad, zelven eenig voorwerp in bezit te krijgen; de Heci Forsten, < \y a <rleri 
zich geruimen tijd in de noord -oostelijke streken van Celebes heeft opgehouden, vond daar alleen o ' hehben 
welke soort, bij eene oppervlakkige beschouwing, ligtelijk met Trigonoc. viridis kan verwisseld w ’ ’ 1 
reden te vooronderstellen, dat, èn bij Lesson èn ook bij ons, werkelijk zoodanige vergissing 1 
