misschien met Trig. Wagleri kunnen verwisselen, maar bij nader onderzoek zal het weldra blijken, dat 
die overeenstemming zich tot eenige algemeene trekken bepaalt, en dat deze nieuwe soort geheel verschil- 
lend van maaksel is. Men kan haar gemakkelijk van alle verwante soorten daardoor onderscheiden, dat 
haar snuit van boven langs de zijden, in plaats van met schubben of kleine schildjes, met groote schilden 
bekleed is: een kenmerk, hetwelk men slechts bij Trigon. nigromarginatus van Ceylon wedervindt, die 
echter genoegzaam door zijne geheel gladde schubben gekenschetst is. Van Tiigon. Wagleri onder- 
scheidt zich onze nieuwe soort, onverminderd het aangevoerde kenmerk, ook door een langer en 
minder hoog ligchaam, door veel minder sterk gekielde schubben, grootere schilden der lippen, een 
grooter getal buikschilden, en eindelijk ook door eenig verschil in de kleurverdeeling. 
De geheele lengte van het afgebeelde voorwerp bedraagt l m ,15, waarvan 0 m ,18 door den staait 
worden ingenomen. De kop is langwerpig hartvormig, groot, dik, van boven een weinig uitgehooid 
en scherp van den hals afgescheiden. De snuit loopt in eenen flaauw afgeronden hoek uit, en is 
van voren schuins afgeknot. De oogen zijn, als gewoonlijk, eerder klein dan groot te noemen. De 
lijn, welke den rand der bovenlip begrenst, is zuiver S-vormig, daar deze lip, beneden de neus- 
groeven en het oog, naar beneden eene sterke kromming maakt, om den wortel der gifttanden te be- 
schermen, welke tanden buitengewoon lang en sterk gebogen zijn. De schilden en schubben, welke 
den kop bekleeden, zijn alle glad. Het voorste snuitsehild is van middelmatige grootte en drie- 
hoekig. Hierop volgt het neusschild, hetwelk de gedaante van eenen liggenden, met de punt naai 
achteren gerigten, langwerpigen, onregelmatigen vijfhoek heeft, in het midden door de langwerpige, 
loodregte neusgaten doorboord en door eene flaauwe scheiding in twee deelen afgezonderd wordt. 
Op het neusschild volgt het teugelschild, hetwelk insgelijks de gedaante van eenen vijfhoek heeft, 
echter minder langwerpig is en zijne punt naar voren gekeerd heeft ; dit schild is verre naar boven, 
gedeeltelijk over den zijrand van den snuit gerigt. Men telt drie voor-oograndsehilden, van welke het 
bovenste langwerpig is en op het teugelschild volgt, terwijl het middelste, een onregelmatige driehoek, 
de neusgroef van achteren overdekt, en het benedenste zich als eene smalle streep voordoet, welke de 
neusgroef van onderen bezoomt en tot aan het tweede lippenschild voortloopt. Een lang en smal schild 
strekt zich langs den geheelen onderrand der oogen uit. Yan achteren is het oog door twee zeer kleine 
schildjes begrensd, achter welke drie even kleine in ééne reeks volgen. De bovenlip is met negen 
schilden bekleed: het eerste is klein en ligt onder het neusschild ; het tweede loopt naar boven en vei 
liest zich in het bovenste welfsel der neusgroef; het derde, vierde en vijfde, doch voornamelijk het 
derde schild, zijn zeer groot, van onregelmatige gedaante, en de geheele ruimte tusschen het onder- 
oogschild en den rand der lippen innemende. De laatste vier schilden zijn insgelijks onregelmatig van 
gedaante, omstreeks van gelijke grootte, maar meer dan de helft kleiner, dan de drie voorgaande. 
De wangen zijn met verscheidene reeksen schilden bekleed, van welke de onderste zeex gioot zijn, 
doch de volgende echter reeds de gedaante van schubben aannemen. Op de groote wenkbraauwschilden 
volgen naar voren, aan weêrszijden van den snuit, twee tot drie tamelijk groote, onregelmatige en aan 
toevallige afwijkingen onderworpen schilden. De overige deelen van den bovenkop zijn met kleine 
schildjes bezet, wier gedaante zeer onregelmatig is, die op het midden van den snuit en aan de zijden 
des achterkops een weinig grooter zijn, en in den nek allengskens de gedaante dei schubben aannemen, 
14 
Reptilm. 
