60 
1.) Momalopsis ïïïccita. Essai II, p. 337, PI. XIII, fig’. 1, 2, 3 (afbeeldingen van den kop). 
Col. monilis en C. buccatus, Linn. De beste afbeeldingen bij Seba, Thes. II, PI. 12, fig. 1 en PI. 13, 
fig, 1 ; en bij Russell, Ind. Serp. II, PI. 33. Lijf dik; kop groot en buitengewoon dik; schilden der 
lippen hoog en zeer talrijk; achlerhoofdsschilden zeer klein; oog, door eenen krans van kleine schilden 
omringd. Vier of vijf paar uiteenloopende kinschilden, op welke schubben volgen. Schubben klein, 
talrijk, met eene zw r akke kiel voorzien en in 39 rijen gerangschikt. Hoofdkleur okergeel, van boven 
donkerder en met breede zwarte dwarsbanden bedekt. Zijden van het lijf met ronde, zw arte vlekken 
versierd. Eene zwarte streep gaat ter zijde van den kop, loopt door het oog en rijst in eenen hoek naar 
het achterhoofd, alwaar zij in eene punt eindigt. Kop van boven met langwerpige of driehoekige zwarte 
vlekken voorzien. Onderdeden van het dier somtijds zw'art gevlekt of gemarmerd. Lippen, in het 
leven roodachtig. — Tot nog toe slechts op Java en Horneo waargenomen. Wordt lot vier voet lang. 
Staart, omstreeks een derde van de lengte van het ligchaam. Schubben 152 + 71 tot 166 + 84. 
2. ) HoMAiiOPSïs scHïWEU>Kni. Essai II, p. 341, PI. XIII, fig. 6 en 7 (afbeeldingen van den kop). 
De beste afbeeldingen bij Seba II, PI. 15, fig. 3, en bij Russell II, PI. 40. Omtrent de synonimen 
dezer soort, die in de kunstmatige stelsels meer dan vijftien verschillende namen dragen, vergelijke men 
het aangehaalde Essai 1. c. — Zij is van Dekan tot Nieuw'-Guinea verspreid of, met andere woorden, 
bij Pondichery, op Malabar, Sumatra, Java, Romeo, Celebes, Amboina, Nieuw -Guinea en Timor 
gevonden, zonder op die verschillende plaatsen eenig standvastig onderscheid op te leveren. Zij heeft 
in haar geheel aanzien overeenkomst met de voorgaande soort, maar onderscheidt zich van deze, door 
haar slanker ligchaam, haren kleineren, minder dikken en meer langwerpigen kop, die twee paar 
voorhoofdsschilden en, in stede van kruin- en achterhoofdsschilden, eene menigte kleine, onregelma- 
tige schilden bezit; voorts door meer naar boven gerigte oogen; door hare grootere, sterker gekielde, 
maar minder talrijke schubben — slechts 23 tot 25 reeksen — en eindelijk door hare meer sombere 
tinten, zijnde de bovendeden meer of minder donker olijfkleurig bruin en met onregelmatige, zwarte, 
langs de zijden zich somtijds als dwarsbanden voordoende vlekken versierd, terwijl de onderdeden op 
geelachligen grond, met rookkleurig zwarte vlekken, voornamelijk aan de wnrtels der schilden, bedekt zijn. 
Geheele lengte, omstreeks drie voet, waarvan de staart een vierde inneemt. Schilden 143+50 tot 152+64. 
3. ) Ho«ak.opsis itecirssAiM. Deze soort, onder den opgegeven naam, in het Essai II, p. 344, 
PI. XIII, fig. 14, 15 en 16 vermeld, en gelijktijdig door Reuss, in het Mus. Senkenberg. PI. 9, fig. 3, 
onder den naam Brachyorrhos alternans beschreven en afgebeeld, is het eerst door den Hoogl. Reinwardt 
op Java gevonden. Zij schijnt van alle bekende soorten het kleinst te blijven, en op genoemd eiland 
zeldzaam te zijn. Voorts onderscheidt zij zich van de voorgaande door haar bijkans overal even dik 
ligchaam, door eenen korteren, dikken staart, eenen niet duidelijk van den romp afgescheiden kop, 
door groote achterhoofdsschilden en gladde schubben, die in slechts 19 reeksen verdeeld zijn. Er zijn 
twee paar voorhoofdsschilden, 136 buikschilden en 26 tot 34 staartschilden aanwezig. Geheele lengte 
van het grootste voorwierp 0 m ,25 + 0 m ,04. Van de twee hoofdkleuren: bruin en geelachtig wit, heeft 
de eerste de bovenhand langs den rug en zijn beide zoodanig verdeeld, dat zij bij afwisseling ringen 
en dwarsbanden vormen. 
