vorm. Teugelschilden ontbreken. Er zijn een vóór- en twee achter-oograndschilden aanwezig. Van 
de vijf schilden der bovenlip zijn de drie eerste hoog en smal; het vierde is breeder dan de voor- 
gaande, en het laatste veel langer dan hoog. De schilden der onderlip zijn veel kleiner, dan die der 
bovenlip, in het geheel acht in getal, van welke het vijfde grooter en langer is dan de overigen. De 
oogen zijn zeer klein, schuins naar boven gerigt en met eenen ronden appel voorzien. Het voorste 
schild der onderkaak is buitengewoon klein, en de daarop volgende zes tot zeven paar keelschilden 
hebben veeleer de gedaante van schubben, dan van schilden. De achterste tanden der bovenkaak zijn 
een weinig langer dan de voorgaande, maar het is ons niet gelukt te ontdekken, of zij al of niet gegroefd zijn. 
De bovendeden zijn donker leikleurig, in het zwart-blaauwe trekkende, en met vele witte vlekken 
van onregelmatige gedaante die, bepaaldelijk op het midden van den rug, ten deele hoekig zijn, getee- 
kend. De onderzijde van den staart is een weinig lichter, dan de grondkleur der bovendeelen, meer in 
het bruinachtige trekkende, terwijl de schilden met lichte zoomen voorzien zijn. Alle overige onder- 
deelen zijn witachtig. — Na den dood van het dier werden de donkere blaauw-grijze tinten in den 
wijngeest meer zwartachtig, en de lichte, bleek geel of bruinachtig grijs. 
De Sundanezen op Java bestempelen onderscheidene van de daar inheemsche soorten van Homalopsis, 
als de Hom. Schneideri, buccata, aër enzv., met den naam van Orai kacloet (*); maar geven dien 
ook somwijlen aan Tropidonotus trianguligerus en andere soorten van dit geslacht. — De slangen, welke 
het onderwerp dezer bijdrage uitmaken, houden zich, gelijk reeds boven is vermeld, veel in zoetwater 
op, vooral in meren, groote moerassige plassen, beken en rivieren; in de laatste echter bij voorkeur op 
zulke plaatsen, waar het water geene sterke strooming heeft, maar stil en diep is. Zij zwemmen en 
duiken voortreffelijk, en vermogen vrij lang onder het water te blijven. Somwijlen echter kruipen zij 
ook langs de oevers op het land rond. Zij zijn minder schuw, dan de meeste andere niet-giftige slan- 
gen, en haar beet wordt gezegd, geene kwade gevolgen te hebben. Haar voedsel bestaat hoofdzakelijk 
in kleine visschen en kikvorschen. 
(*) Kddoet (cDjJÜ') beteekent in bet Maleisch en het Laag-Javaansch: gevlochten stroowerk, waar zeilen en 
zakken van gemaakt worden, en vandaar ook een’ zak. De inlanders schijnen van de gevlekte en geruite teekcning, 
welke aan de genoemde slangen in mindere of meerdere mate eigen is, aanleiding tot de toepassing van dien naam 
genomen te hebben. — De woorden Oelar dj er van welke liet laatste door de geleerden in Europa in aër is 
verbasterd, is de landnaam niet van die slang, maar beteekent, in het Maleisch, eenvoudig waterslang. 
• «=3^S«.©®£«==- 
VERKLARING van PLAAT 8. 
Homalopsis leucobalia; natuurlijke grootte. 
