ligchaam rolvormig, overal van gelijke dikte is, en ongemerkt in den kop en den staart overgaat, zoo 
heeft deze slang eene draad- of wormvormige gedaante. De kop is zeer klein, maar dik, van hoven 
plat en met 9 schilden bekleed. Voor het oog ziet men slechts een, achter hetzelve twee randschilden, 
op welke een groot slaapschild volgt. Beide kaken zijn aan iedere zijde met zes lipschilden voorzien. De 
schubben van het ligchaam zijn in 13 reeksen verdeeld, ruitvormig en van middelmatige grootte. De 
staart loopt in eene stompe punt uit, en is zoo kort, dat hij slechts het dertiende gedeelte der geheele 
lengte van het dier inneemt. De buikschilden zijn 240 tot 270 in getal; die des staarts 20 tot 25 paren. 
De grondkleur der bovendeden is bij levende voorwerpen donker kastanjebruin, hetwelk op de zijden 
in zwart overgaat. Eene fijne oranjekleurige streep loopt langs de geheele middellijn van den rug tot 
aan het einde van den staart; maar aan het begin des achterhoofdsschilds verdeelt zij zich en daalt in 
tweeën, vóór het oog, naar de zijden van den kop af. Ter weêrszijde van het ligchaam, tusschen de 
twee onderste schubbenrijen, strekt zich eene smalle, witte streep uit. De buik is fraai licht groen en met 
zwart-blaauwe dwarsbanden versierd, die meestal in de breedte twee schilden innemen, en op afstanden 
van drie tot vier schilden zijn geplaatst. De staart is van onderen fraai scharlakenrood. De keel is wit, 
en deze kleur gaat langs de zijden van het achterhoofd voort, eene soort van halven halsband vormende. 
Bij de voorwerpen op wijngeest is de grondkleur minder glanzig en fraai, en al de teedere kleuren, 
gelijk het wit, rood, groen en oranje, nemen eenen vuil bruinachtigen tint aan. 
Wij hebben op Sumatra eenen Elaps gevonden (*), in uiterlijken vorm, zoo verre naar een enkel 
klein voorwerp kan worden geoordeeld, volmaakt overeenstemmende met Elaps furcatus, doch in de 
kleurverdeeling eenige afwijkingen opleverende. In weerwil hiervan hebben wij echter gemeend, dit 
voorwerp voor alsnog alleen als eene plaatselijke verscheidenheid van Elaps furcatus te moeten beschou- 
wen; te meer, daar diergelijke plaatselijke afwijkingen bij de amphibiè'n dikwerf voorkomen. Hetondci- 
havige voorwerp is 0 m ,40 + 0 m ,02 lang, heeft onder het lijf 248 + 20 schilden, en boven hetzelve 13 
rijen schubben. De verdeeling der kleuren is, oppervlakkig gezien, dezelfde als bij Elaps furcatus van 
Java; maar de middelstreep van den rug verliest zich op den kop, zonder zich aldaar in twee takken te 
splitsen. De zwarte dwarsbanden op de onderdeelen zijn ook eenigzins breeder, en een derzelve neemt 
het midden van den staart in. 
Hetgene wij omtrent het leven der Elaps-soortcn hebben aangemerkt, is grootendeels aan de ondei 
havige en de volgende soort ontleend; zoodat ons, dienaangaande, thans weinig meei te zeggen ovei 
blijft. Wij ontvingen den Elaps furcatus op Java meermalen in de omstreken van Buitenzoig, dus op 
omstreeks 700 voet hoogte, alsmede op onderscheidene lagere plaatsen in het Bantamsche, en eindelijk 
ook hier en daar aan de hellingen en te midden der gebergten in de Preanger-Regentschappen, op de 
hoogte van tusschen de 800 en 3000 voeten boven de zee. In een voorwerp van aanmerkelijke „lootte 
vonden wij, bij de opening van het lijf, nog een stuk van eene Calamaria; in een ander, klein indivii , 
een’ pas verzwolgen aardworm. 
(*) Vermoedelijk dezelfde verscheidenheid, als door D r . Cantor in de Proceedings of the Zoi ’ 
p. 34, van Singapoer beschreven is. 
Reptilia. 
