67 
Deze nieuwe soort, door ons alleen op Nieuw-Guinea waargenomen, waar wij baar, in de maand augustus 
1828, aan de westkust in het distrikt Lobo, op 3° 39' zuiderbreedte, ontdekten, werd, bijna gelyktyd.g, 
ook door de Heeren Ouoy en Gaimard op de eilanden Rawak en Waigiou veikre ö en. 
De Elaps Mülleri wijkt van de voorgaande en al de overige soorten van Amerika, Afiika en Azic af 
door zijn kort, eenigzins zijdelings te zamengedrukt ligcbaam, hetwelk naar be.de einden allengs m 
dikte afneemt; door den dunneren staart en door den afgescheiden, meer platten en langweipigen op. 
kenteekenen, door welke deze soort tot den Nieuw-Hollandschen Elaps psammophis en E. eoronatus 
nadert; terwijl zij in het algemeen, door haar uiterlijk voorkomen, aan die met-vei giftige slan„cn doet 
denken, welke men onder den geslachtsnaam Psammophis vereenigd heeft. 
De drie voorwerpen, in ons bezit, twee van Nieuw-Guinea en een van Rawak afkomsti ö , beb er 
allen 15 rijen schubben. De geheele lengte van elk dezer voorwerpen bedraagt 0 ,455 + 0 , >, 
0 m ,40 + 0 ni ,035; 0 m ,36 + 0 m ,045 ; en de schilden zijn 176 + 32; 166 + 36, en 148 + 24 in getal. 
De kop is langwerpig, in een’ tamelijk korten stompen snuit uitloopende, van boven plat en met 
9 schilden bekleed, van welke die van den snuit klein, het middelschild een langwerpige zeshoek en 
de achterhoofdsschilden groot zijn en eene langwerpige gedaante hebben. Het voorste snuitschild is vee 
breeder dan hoog. Het neussehild is in tweeën gedeeld, zeer langwerpig en van de ionde neusgaten 
doorboord. Tusschen het neussehild en het kleine oog bestaat slechts één schild, hetwelk deiba vc 
te gelijk de plaats van het vóór-oogschild en van het teugelschild vervangt. Er zijn slechts een of twee 
achter-oogschilden aanwezig. Van de zeven randschilden der bovenkaak zijn de di ie achterste gioo 
dan de voorgaande, en het zesde ligt zoo hoog, dat het tot op de slapen reikt en van ondeien den mon 
rand niet eens raakt. De slaapschilden zijn dubbel zoo groot, als de daarop volgende schubben, en ve 
gezellen van weérszijden de achterhoofdsschilden tot aan derzelver einde. De randen dei ondeikaak zij , 
behalve het voorste lipsehild, aan iedere zijde met zeven tamelijk groote schilden bekleed, welker gedaante 
geene opmerkelijke afwijkingen vertoont. De keelschilden, van welke men twee paien telt, zijn 
langwerpig van gedaante, en worden door verscheidene reeksen lancetvormige schubben op„evo ^ , 
aan welke zich de buikschilden aansluiten. De schubben van het ligchaam zijn ruitvoimi 0 e ö 
De staart is van onderen met gedeelde schilden bekleed, tamelijk puntig en aan het einde dun. 
ligchaam is een weinig zijdelings te zamengedrukt, met afgeronden rug en buik. 
Het blijkt uit de beide, naar het leven vervaardigde en op Plaat 9 afgebcelde vooiwerpe > 
kleuren en bare verdeeling bij deze soort, aan groote individuele afwijkingen ondci vsoipcn zij J 
groote voorwerp (fig. 2) zijn al de bovendeelen, behalve de kop en het vooiste gedeelte v 
donker aardbruin, met eenen tint van loodkleur; de onderdeden bleek gi oenachtig o ' > 
loodkleurige vlekjes en streepjes geteekend, die op het midden van den buik tot kleine puntjes veim.n- 
derd zijn. De bovendeelen van den kop en van het voorste gedeelte van den hals zijn fraai donkergroen, 
met vele zwarte vlekjes bezet, die een’ lichtkleurigen zoom hebben; op den kop zijn «e v e jes zee. 
«1 en talrijk, aan den .,,1 daarentegen tamelijk groot en meer afzonderlijk staande; km en kee, 
