2 
De grootste voorwerpen, welke wij van dezen visch bezitten, zijn 0 m ,58; de kleinste omstreeks 0 m ,37 
lang. De bovenlijn van den visch loopt bijkans regt, van de punt des snuits tot aan de rugvin 
voort, en ondergaat slechts van daar eene kromming ; de onderlijn daarentegen maakt bij de aarsvin 
eene flaauwe bogt, klimt van de buikvinnen tot aan de kieuwendeksels zacht, maar van daar tot aan de 
punt der onderkaak sterk in de hoogte. De staart is achter de rug- en de aarsvin lapvormig verlengd 
en gaat weldra in de kleine staartvin over. De romp loopt naar voren allengs smaller uit; maar zijne 
grootste hoogte bevindt zich tusschen de buik— en de aarsvin, en verhoudt zich tot de geheele lengte van 
het ligchaam omstreeks als 1 tot 4. Het ligchaam is sterk zijdelings te zamengedrukt , zoodat de dikte 
tot de hoogte als 1 tot 2t staat. De rug is bijkans zoo breed als het midden van den romp, maar loopt 
naar onderen vrij scherp toe. De kop is van middelmatige grootte, gaande zijne lengte omstreeks 
viermaal in de geheele lengte van het dier. Zijne bovenvlakte verloopt bijna in eene regte lijn met 
den rug; de onderlijn daarentegen klimt naar voren zoo sterk opwaarts, dat zij, even als de mond- 
opening, met de bovenlijn van den kop eenen hoek van omstreeks vijf-en-veertig graden maakt. De kop 
is van boven, naar beide zijden toe, een weinig afgerond; bij de neusgaten bijkans de helft smaller dan 
van achteren, waar de breedte tot de geheele lengte in eene verhouding staat van 1 tot 2. De snuit is 
zeer kort en vertoont zich, van de zijde gezien, in de gedaante van eenen driehoek, welks zijden 
naauwelijks langer zijn, dan de doorsnede van het oog. De neusgaten, van welke het bovenste gedeelte 
aan iedere zijde een weinig grooter is en eenigzins meer naar achteren ligt dan het onderste, bevinden 
zich tusschen de punt van den snuit en de oogen, doch een weinig digter bij de laatste. De oogen 
liggen volkomen ter zijde, maar zeer digtbij het bovenvlak van den kop; zij zijn volmaakt kringvormig, 
en hunne doorsnede bedraagt omstreeks een vijfde der geheele lengte van den kop. De mond is zeer 
groot, nemende deszelfs opening meer dan drie vijfden der geheele lengte van den kop in. De wangen 
worden door twee beenplaten (de achterste ossa infraorbitalia) gevormd; achter de onderste verschijnt 
het praeopereulum in de gedaante van een onregelmatig vierkant; en achter dit het operculum, in 
de gedaante eener langwerpig halfronde schijf, w'elke aan den achterrand met een breed vlies, ter vaster 
sluiting der kieuwenopening, voorzien is. Al deze beenstukken hebben volmaakt gladde randen, en 
ook hunne oppervlakte is, even als die aller andere beenderen van den kop, eerder glad dan ruw te 
noemen, daar men op korten afstand de kleine, uit korreltjes en fijne streepjes bestaande oneffenheden 
niet waarneemt. Boven op den schedel echter zijn deze oneffenheden eenigzins duidelijker, dan aan de 
zijden. Behalve deze ziet men op den kop dezer soort, even als op dien van Ost. Yandellii, verschei- 
dene groeven, welke met een vlies overspannen en op het bovenste gedeelte van den kop het diepste ziju. 
Eene dezer groeven bevindt zich voor, een ander achter de neusgaten; deze zijn klein en S- vormig. 
Vijf andere, een weinig grooter en onregelmatig S-vormig, weenden zich van weerszijden des voorhoofds, 
boven de oogen, in eenen halven cirkel om den w'ortel van het bovenvlak des snuits. Op het midden 
van het voorhoofd neemt men twee lange, van voren naar achteren en schuins naar buiten loopende 
groeven waar. Eene soortgelijke groef bevindt zich, achter de zoo even genoemden, aan iedere zijde 
van het hoofd, als ook eene achter en boven het oog. Nog verloonen zich twee groeven aan de voor- 
zijde der tweede groote wangplaat: eene op het praeopereulum, en vier aan elke zijde van de buitenste 
vlakte der onderkaak. De drie schubben, welke tegen het achterhoofd liggen, loopen aan haren wortel 
in een gemeenschappelijk vlies uit, hetwelk insgelijks aan weêrskanten van twee groeven voorzien is. 
