12 
Gedaante van Amph. vermiculatus. Grondkleur blaauwachtig, naar onderen in bet witte. Ligchaam, met 
vele paarsachtige, gekronkelde strepen, welke breeder zijn, dan hare lichte tusschenruimten , en langs de 
zijden in de lengte heenloopen. 
12. ) iwpH. nebijxosis, Cuv. et Val. 1. c. X, p. 164. Quoy en Gaimard, Voyage de 1’Uranie, 
Zool. p. 369. — Door deze Fransche reizigers bij de Marianne-eilanden, in het noordelijk Polynesië, 
aan de oostkust van Nieuw-Holland (Port-Jackson) en ook aan de noordkust van Timor waargenomen. 
Door ons insgelijks te Timor-Koepang verzameld. 
Eruinachtig , naar onderen lichter. Het ligchaam met bruine vlekjes ; de stralen der borst- en aarsvinnen 
met bruine punten voorzien. 
Buiten de tot hiertoe gemelde, bezit het Rijks-Museum nog verscheidene soorten, door ons en andere 
Nederlandsche reizigers, in verschillende streken van den Indischen Archipel verzameld, welke intus- 
schen tot geene der door Cuvier en Valenciennes beschrevene gebragt kunnen worden, en ons derhalve 
geheel nieuw toesehijnen; evenwel kunnen zij, om de boven aangevoerde redenen, niet met volkomene 
zekerheid als zoodanig worden voorgesteld. Eene der bedoelde soorten wijkt echter, vooral door haren 
puntigen snuit, zoozeer van al de overige af, dat zij op den eersten blik te erkennen is, en derhalve 
gevoegelijk als nieuw kan vermeld worden. Wij noemen haar 
13. ) Amph. viiiPisis. Uit de zeeën der Molukken en van Celebes; het eerst door den Hoogleeraar 
Reinwardt, en in den jongsten tijd door den Heer Forsten aldaar verzameld. 
Geheele lengte omtrent 6 Par. duim. of 0 m ,16; hoogte van den romp tot de lengte als 1 tot 2|. Staartvin 
middelmatig uitgehooid. Overige vinnen en hare stralen als gewoonlijk. Keel, diep uitgehooid, en de snuit 
daardoor vóór de oogen bijkans in eene lijn verloopende, en zoo laag, dat zijne hoogte slechts de helft van 
de lengte bedraagt; hij is een weinig langer dan het overige gedeelte van den kop, en sterk zijdelings te 
zamengedrukt. Kleur, van de voorwerpen op wijngeest, geelachtig bruin, hetwelk op de rug-, aars- en 
staartvin in geel overgaat. Kop van boven zwart, welke kleur naar achteren door eene lijn begrensd wordt, 
die van den eersten straal der rugvin langs den onderoogrand , en van hier tot op de onderkaak loopt. Overige 
gedeelten van den kop zilverachtig. Borst, de buikvinnen en de eerste straal der borstvinnen zwartachtig. 
Wij hebben twee voorwerpen ontvangen, die een weinig grooter zijn, en eenige verscheidenheid in 
de kleurverdeeling aanbieden, maar anders volmaakt met de overige overeenstemmen. 
Bij deze voorwerpen strekt zich het zwart van den bovenkop tot aan den tweeden of derden straal der 
rugvin uit. De borst- en de buikvinnen zijn veel lichter; de borstvin is geel en slechts de eerste straal zwart. 
De vliezen tusschen de stekels der aarsvin zijn fraai oranjegeel ; die der stekels van de rugvin grijsachtig geel , 
van achteren en boven met eenen breeden oranjekleurigen zoom. Men ziet eene donkere vlek aan den wortel 
van lederen lap der staartvin , en op de bovenhelft van den romp , tusschen den vijfden en den zestienden 
straal der rugvin; de grondkleur dezer deelen is zwartachtig. 
Tot deze verscheidenheid of bijsoort schijnt de Bazuin-Femel van Renard, Poissons des Moluques, 
I, Tab. 4, hg. 29, te behooren. 
