2 
Een tienjarig verblijf van de Ileeren von Siebold en Bürger op Japan, heeft de Fauna van dat land 
in dcszelfs geheele uitgestrektheid doen kennen. De Hoogleeraar Reinwardt deed in het jaar 1821 
eenen togt met de brik The Experiment, langs Madura’s oostpunt, de baai van Bima op Simbawa, 
Koepang, het eiland Wetter, Banda, Amboina, Haroekoe, Saparoea, Tydore, Ternate en het distrikt 
Menado, als ook Gorontalo op Celebes. De Majoor Trefs hield zich, in het jaar 1818, gedurende eeni- 
gen tijd in de omstreken van Makassar op. De Commissie tot natuurkundig onderzoek in Indië heeft, 
onder leiding van den Heer Müller voor het zoölogisch gedeelte, vijf jaren op Sumatra, één jaar op 
Borneo, eenen gelijken tijd op Timor en eenige maanden op Nieuw-Guinea doorgebragt, en daarenboven, 
als ter loops, de eilanden Buton , Amboina , Banda en Poeloe-Samaow bezocht. Naar deze opgave laat 
zich eenigermate de kennis berekenen, welke wij van de Fauna dier streken bezitten. 
Java is van den Indischen Archipel het meeste bekend. De Heeren Reinwardt, Kuhl en van Hasselt, 
Boie en Macklot doorkruisten dit eiland in onderscheidene rigtingen, en uitgebreide Entomologische 
verzamelingen werden aldaar buitendien gemaakt door de Heeren Payen, Westermann en Horsfield, 
welke dienaangaande reeds veel aan het publiek hebben medegedeeld. 
De rivier Doeson op Borneo, levert nagenoeg dezelfde soorten van Papilio, Pieris en Danaïs op, en 
heeft over het algemeen, wat de insekten aangaat, van de Sunda-eilanden de meesten overeenkomst 
met Java. Deze bijzonderheid moet des te meer bevreemding verwekken, daar de gewervelde dieren, 
door het aanwezen van den Simia satyrus, Ursus Malayanus, Tapirus Indicus en van den Argus op 
Borneo, als ook op Sumatra, en door het ontbreken van deze zelfde vormen op Java, deze beide eilan- 
den zoo bepaald van elkander onderscheiden. 
Op Sumatra heeft de westkust, door eene bergketen van 3000 voeten van het tegenover liggende 
strand gescheiden, onder de insekten een veel grooter aantal van Java afwijkende vormen, dan Borneo. 
In de oorspronkelijke bosschen van Batang-Singalang vindt men vele eigenaardige soorten van Lamia en 
Saperda; ook zijn bij Padang de geslachten Lucanus en Galeruea bijzonder menigvuldig. De Buprestis 
fulminans is met de gewone soorten van Brentus, Helops en Tenebrio over Java, Borneo en Sumatra 
verspreid. 
Oostelijk van de Sunda-eilanden, komen op Timor zeer afwijkende vormen te voorschijn. De Phasma 
gigas en de Buprestis fulminans ontbreken op Timor-Koepang, en de laatste wordt er vervangen door 
B. farinosa Oliv. 
Ten opzigte der Fauna van Nieuw-Guinea, is het den Heer d’Urville (*) voorgekomen, dat de insekten 
van het land der Papoea’s veel overeenkomst hebben met die der Moluksche eilanden. De zuid-westkust 
heeft over het algemeen dezelfde vormen opgeleverd, als het noordelijk gedeelte, in vereeniging echter 
met andere, die aan de eerste streek eigen zijn. D r . Müller vond aldaar eenen grooten gedoornden 
(*) Voyage de 1’Astrolabe. Entomol. p. 28. 
