3 
Julusj Phasma horridum, door den Heer d’Urville bij Port Praslin, en Phasma Hopei, Cray, op 
Nieuw-Holland ontdekt; Tricondyla aptera; Theratis labiata en basalis; Pamborus alternans; Gconemus 
arrogans en striatopunctatus ; Eupholus Cuvieri, mirabilis, Schoen herri, door den Heer Boisduval 
in zijne Faune de 1’Océan pacifique beschreven; onderscheidene soorten van Tmesis ternus; 
een’ grooten zwarten Cerambyx met dwarsgroeven over de borst; Ornithoptera Tithonus n. sp.; 
Papilio Ambrax, Axion; Idea d’Urvillei; Urania Orontes; Cocytia d’Urvillei. Hieruit laat zich 
opmaken, dat de Fauna van Nieuw-Guinea, hoewel eenige Moluksche vormen bevattende, over het 
algemeen genomen, eenen eigenen typus bezit. 
De Heer d’Urville heeft, gedurende zijn verblijf op de eilanden Boeroe, Waigiou en N. Ierland, waar- 
genomen, dat de vlinders zich op die eilanden bijzonder ontwikkelen, terwijl de schildvlcugeligen er 
daarentegen zeer arm zijn aan vormen. Zoo vond hij op de eerste plaats 55 soorten Lepidoptera, met 
4 soorten Coleoptera; op de tweede, onder 138 soorten insekten, 54 soorten kapellen; op de derde, 
44 soorten vlinders en slechts zeer weinige Coleoptera. Verder is men aan hem ook nog de waarneming 
verschuldigd, dat de Fauna van Taïti en Barabora (Gezelschaps-eilanden) over het algemeen zeer arm is 
aan insekten: op Taïti vond hij alleen 12 soorten kapellen, waaronder geene Ornithoptera of Papilio, 
en eenige zeer kleine vormen van Coleoptera. De Heer Meyen maakt dezelfde waarneming aangaande 
de Sandwichs-eilanden (*). Op Honoroera en Oahu waren nergens insekten te ontdekken; zelfs de 
moskieten, die zich op de Gezelschaps-eilanden zoo zeer vermenigvuldigen, behooren er niet te huis: 
daarentegen ziet men er eene tallooze menigte linksgedraaide Helices, van verschillenden vorm, kleur 
en grootte, aan boomen en struiken. 
Op Java en Borneo merkt men, over het geheel genomen, eene gelijkmatige ontwikkeling op van Le- 
pidoptera en Coleoptera; deze staat ongeveer in dezelfde verhouding op Timor en Nieuw-Guinea, hoewel 
deze laatste eilanden minder vei'schil van vormen opleveren. In de Molukken ontmoet men eene bijzon- 
dere vermenigvuldiging der groote vormen van Ornithoptera en Papilio, terwijl de Coleoptera er zeld- 
zaam aangetroffen worden. Het tegenovergestelde vindt plaats op Sumatra’s westkust, alwaar de 
Coleoptera verre de overhand hebben boven de kapellen. Dat overigens in den grooten Oceaan, op de 
kleine eilanden, waaruit de Marianne-, Caroline-, Hebriden-, Sandwichs- en Gezelschaps-eilanden 
gevormd zijn, de vermenigvuldiging der insekten zoo bijzonder karig is, mag grootendeels toegeschreven 
worden aan hunne nieuwe vulkanische vorming. 
Ten westen der Sunda-eilanden is de Fauna van Ceylon nog zeer gebrekkig bekend. Isle de France 
en Bourbon schijnen zich grootendeels aan Madagaskar aan te sluiten, hetwelk men in de laatste jaren, 
door de nasporingen van den Heer Godot, nader heeft leeren kennen. Eene menigte, geheel eigen- 
aardige vormen, door de Heeren Klug en Boisduval beschreven, komen op Madagaskar voor, die van 
de Afrikaansche geheel afwijken. 
(*) Reisc um die Erde, II. p. 141, 158. 
