15 
Op de volgende wijze, naar het beloop der takken van de binnenrandader: 
I. De binnenrandader heeft vier takken: Ornithoptera , Papilio, Eurycus , Thais, Doritis. 
II. » » » drie » : 
A. ) do derde tak is enkel: Parnassius. 
B. ) » » » deelt zich in twee takjes : Leptocircus. 
Op de volgende wijze, naar de lengte van de middelcel op de boven vleugels: 
I. Deze is eens zoo lang als de tweede ader: Eurycus en een gedeelte van Papilio. 
II. Zij is een derde tot een vijfde deel langer dan de tweede ader: een gedeelte van Papilio , Ornithoptera , 
Thais , Doritis en Parnassius. 
III. Zij is van dezelfde lengte als de tweede ader: Leptocircus. 
Op de volgende wijze, naar de lengte van de middelcel op de ondervleugels: 
I. Zij is 2§ maal langer, tot ongeveer dezelfde lengte als de vierde ader: Ornithoptera , Papilio , Eurycus , Doritis. 
II. Zij is een weinig korter dan de vierde ader: Parnassius , Thais. 
III. Zij is gelijk aan een vijfde deel der vierde ader: Leptocircus. 
IV. De organen van het hoofd. 
De deelen, welke tot het gevoel dienen, zijn bij de vlinders zeer ontwikkeld. Tot deze behooren de 
Sprieten en de Voelers (Palpi). 
De lengte der sprieten is bij de meeste soorten van Papilio en bij Eurycus gelijk aan twee derde ge- 
deelten van het lijf. Eenigen nogtans hebben dezelve van gelijke lengte, zoo als P.Helenus, Cresphontes, 
Pammon en Leptocircus: bij anderen bedragen zij slechts de helft van het lijf, zoo als bij P. Epius, 
Leonidas, Podalirius, Rhesus, Turnus, Dolicaon, Adamastor, Macareus, bij Thais, Parnassius en 
Doritis. — Leptocircus, Eurycus en P. Dolicaon hebben de sprieten regt; Parnassius in het midden 
gebogen; Ornithoptera, Papilio in het algemeen, even als Doritis, tegen het einde omgeslagen ; Thais 
met de spits naar boven gekeerd. — Het getal der leden is over het algemeen bij Ornithoptera en bij de 
sooiten van Papilio met lange sprieten 44; bij Eurycus 40; bij P. Podalirius, Polycaon en bij de overige 
soorten met korte sprieten, even als bij Doritis, Thais, Leptocircus 35 — 30; bij Parnassius echter 
slechts 25. De leden hebben duidelijke ringen, zoo als bij P. Memnon, of zijn glad en zonder uit- 
staande ringen, zoo als bij P. Antipathes. — De kolf loopt langzamerhand naar het midden af en heeft 
het laatste lid stomp, zoo als P. Heliacon, Polydorus en Ilypcnor; of het laatste lid spits, zoo als 
P. Cresphontes, Arjuna, Pammon, Helenus, Memnon. Dij anderen ontstaat de kolf meer plotseling 
en is langwerpig bij de soorten van Papilio der 1 2 J « groep; bij P. Leonidas, Protesilaus, Podalirius; 
of ovaal bij Leptocircus, of kegelvormig bij Parnassius, Doritis en Eurycus. 
