17 
overeen, behalve dat de zijdelingsche aanhangsels langs den onderrand liggen en de haak aan de 
rugzijde gewoonlijk meer verlengd is: bij Memnon is de roede naar beneden geslagen. Bij P. Goön zijn 
de buitenste kleppen van boven geheel en van onderen voor een groot gedeelte geopend, zoodat de 
inwendige deden slechts ter zijde door dezelve beschut worden; de roede is zeer spits en een weinig 
langer, dan de kleppen. P. Liris en Polydorus hebben het einde van het achterlijf bloot; de kleppen 
zijn zeer kort, van binnen aan den top met eenen haak gewapend, en de zijdelingsche aanhangsels van 
Amphrisius zijn onder dezelve geplaatst; de doorn aan de rugzijde is stomp; buitendien zijn er aan den 
bovenrand nog twee doornen voorhanden, die naar binnen zijn omgekromd: zoodat over het geheel de 
buitenrand met zeven aanhangsels voorzien is, die allen wijd openstaan; tusschen deze ligt de roede, 
die, te zamen gedrukt, van boven en van onderen eenen scherpen rand heeft. Bij Thais Hypsipyle 
zijn de kleppen aan het einde naar elkander toegewend, van boven en van onderen open, langs den 
bovenrand getand, langs den onderrand met eenen spitsen doorn gewapend; de zijdelingschc kleppen 
en de doorn aan den rug zijn zeer klein en naauwelijks zigtbaar. Parnassius Apollo heeft de kleppen 
bol , wijd open gesperd ; de zijdelingsehe aanhangsels geheel vrij , eens zoo lang , in den vorm van twee 
halve scheeden; de doorn aan de rugzijde is breed en in twee korte doorntjes eindigende. Eurycus 
Cressida heeft twee platte kleppen, aan de onderzijde van het lijf geplaatst, welke van boven door de 
twee laatste achterlij fsleden bedekt worden en aan den binnenrand, digt bij de aanhechting, eenen in- 
ham vertoonen. Be roede is spits en langer dan de kleppen. Doritis Apollina heeft twee kleine, spitse 
kleppen , insgelijks onder de twee laatste leden geplaatst. 
Gewoonlijk is het uiteinde van het achterlijf der wijfjes bij Ornithoptera en Papilio gevormd door 
twee kleine kleppen, die van boven met elkander verbonden zijn; uitwendige deelen zijn verder niet 
zigtbaar. P. Coön heeft onder het voorlaatste lid eenen verlengden haak en P. Liris eene ovale holte, 
welke tot de geslachtsdeelen behoort. Leptoeircus Curius heeft binnen de kleppen twee korte haken 
aan de rugzijde, tegen over welke twee aanhangsels geplaatst zijn, die in een naar binnen gebogen 
haakje eindigen. Thais vertoont alleen twee korte kleppen. Onder aan het achterlijf van Parnassius 
is een groote, kraakbeenige zak geplaatst, misschien om de eijeren tegen de koude te beschutten, in de 
hooge alpische streken, welke deze soort bewoont. Beze zak is vooral zeer ontwikkeld bij 1 . Mnemosyne, 
en strekt zich aldaar onder de laatste zes leden van het achterlijf uit. Volgens den Heer Boisduval is ei 
bij de wijfjes van Eurycus een dergelijke kraakbeenige zak aanwezig, welke bij Boritis zoude ontbreken. 
Insect*. 
G 
