18 
VII. Het SYSTEMATISCHE GEDEELTE. 
ORNITHOPTERA , Boisduval. 
Dit geslacht zal, naar alle waarschijnlijkheid, ingetrokken moeten worden. Volgens D r . Horsfield 
hebben de eerste vormen van O. Amphrisius eene bijzondere overeenkomst met die van P. Polydorus, 
en de uitwendige geslachtsdeelen der mannetjes leveren bij Papilio zulk een in het oog vallend onder- 
scheid op, dat de grootere kleppen van Ornithoptera in vergelijking bezwaarlijk als een wezentlijk 
kenmerk te beschouwen zijn. Daarentegen komen de nervuur der vleugels, de vorm der sprieten en 
der voelers van Ornithoptera in alle bijzonderheden met die van P. Memnon overeen. 
ORNITHOPTERA PRIAMUS, Linn., Boisd. n. 1. 
Eene verscheidenheid van Priamus, gevonden op de zuid-westkust van Nieuw-Guinea, heeft de 
ondervleugels op de bovenzijde ongevlekt en den anaalhoek van onderen geel. 
Kleiner, heeft zij 6" vlugt. Op de bovenvleugels is de bruine vlek onder de middelader langer, 
beginnende reeds aan de vierde ader. De middelader is groen gezoomd. De ondervleugels hebben op 
het groene veld geene zwarte punten. Aan de onderzijde toonen de bovenvleugels en de middelcel 
eene groene vlek, welke derzelver halve lengte bereikt, en de groene vlekken tusschen de aders zijn 
door eenen breederen zwarten band van elkander afgezonderd. De anaalhoek der tweede vleugels is geel, 
met eene kleine zwarte vlek- het middelvlak is geelachtig groen; de goudgele randvlekken tusschen de 
eerste aders ontbreken; de zes zwarte vlekken zijn kleiner. De verscheidenheid van Priamus, afgebeeld 
in de Reis van Freycinet (Tab. 83. fig. 3.), heeft eenige vlekken op de ondervleugels; de zwarte band 
der bovenvleugels is smaller. 
ORNIPHOPTERA TITHONUS, n. sr. 
PI. I. fig. 1. c? 
De bovenvleugels zijn zwart, met drie groen-gele banden; de ondervleugels ovaal, groen, met een 
goudgeel middelvlak en eenen zwarten buitenrand. 
Deze prachtige vlinder heeft 7è" vlugt. De bovenvleugels hebben op eenen donker zwarten grond 
drie banden, welke zich van de basis tot bij den buitenrand uitstrekken; de bovenste band loopt langs 
de binnenrandader, is boogvormig, zeer smal tot op het midden en loopt verder boven gemelde ader 
breeder uit; de middelste heeft den vorm eener S, strekt zich over de middelcel en over de ruimte 
tusschen de vierde en zesde ader uit en eindigt nabij den buitenrand in eene omgebogene punt. De 
derde band loopt langs den onderrand langzamerhand smaller toe en is korter dan de twee vorige. De 
ondervleugels zijn ovaal, smaller dan van Priamus. Een goudgele band strekt zich over de geheele 
lengte uit, maar is tusschen het einde van de middelcel en den buitenrand afgebroken; dezelve neemt 
