noch op de onderzijde karmijn-, maar aan beide kanten bruin-rood. De anaalvlek is niet klein, maar 
aan beide zijden groot en onder de twee binnenste witte vlekken van den middelband zijn er nog twee 
van dezelfde kleur als de anaalvlek. De inkervingen der ondervleugels van het wijfje zijn vrij breed 
en wit gezoomd. Het lijf eindelijk heeft, even als Mutius en Theseus, witte punten en strepen. 
Ten opzigte van Pammon en Polytes zijn de berigten der reizigers, die dezelve ter plaatste waarge- 
nomen hebben, geheel overeenstemmend. De Heer Westermann meldt mij dienaangaande hel volgende: 
)>Het is voor mij cene stellige zekerheid, dat Pammon en Polytes ééne soort vormen, daar ik dezelve, 
» gedurende mijn verblijf in Indië, ieder jaar van rupsen opgekweekt heb, die bestendig beiden opgele- 
» verd hebben, benevens eenige variëteiten, zoo als Cyrus, Fabr., en een wijfje, dat met den vleugelvorm 
n van Pammon de roode vlekken van Polytes vereenigde.” De Heer Eschholtz, die eene geringe wijzi- 
ging van Pammon onder den naam van Ledebourus beschrijft, vermeldt, dat hij deze en Polytes in 
vereeniging aangetroflen heeft (*). Intusschen mag het niet onopgemerkt blijven, dat Pammon insgelijks 
als wijfje voorkomt, met denzelfdcn vleugelvorm en teekening als liet mannetje. Onder honderd voor- 
wierpen zijn ons twaalf dusdanige wijfjes voorgekomen, welker wezentlijke sekse niet in twijfel kan 
getrokken worden. Hieruit is op te maken, dat, even als men nu algemeen bevestigd heeft gevonden, 
dat Agenor en Achates beiden wijfjes zijn van Memnon, alzoo ook van Pammon eensdeels wijfjes voor- 
komen, die denzelfden vorm en teekening hebben als de mannetjes, terwijl de gewone vorm die van 
Polytes is. W elk verschil deze beide wijfjes mogen opleveren, het voorwerp, waarvan in het schrijven 
van den Heer Westermann is melding gemaakt, strekt tot bewijs, dat de afstand tusschen beide niet 
zoo groot is, als men volgens den uiterlijken vorm zoude vermeenen. 
A.) Hel lij! der mannetjes en wijfjes rood gevlekt en gestreept. 
«•) Een doorloopende band over beide de vleugels: Liris. 
/>.) Een band op het middelvlak der onderste vleugels. 
1. De vlek in de inidclelcel grooter dan de overige; Leobotex. 
II. De vlek in de inkldelcel kleiner dan de overige of geheel ontbrekende. 
1. ) Karmozijnroode vlekken langs den buitenrand op de bovenzijde der ondervleugels: Philoxenux. 
2. ) Duistere vlekken langs den buitenrand op de bovenzijde der ondervleugels: Polydorux. 
R.) Het lij! der mannetjes rood gevlekt en gestreept; dat der wijfjes soms gelijkerwijze gekleurd , maar gewoonlijk met 
w itte punten en strepen. 
a. ) De bovenvleugels met twee dwarsbanden: JIector{i ) en Mutius (?). 
b. ) Een witte band op bet middelvlak der ondervleugels: Polyphontes. 
c ‘) Gecne witte banden op de bovenvleugels noch op de ondervleugels, 
I. Met roode rand vlekken: Antiphus ( c?) en Theseus (?). 
II. Met verlengde roode vlekken over «le buitenste helft: Melanides. 
(i.) Het lijf der mannetjes en wijfjes met witte punten en strepen: Pammon. 
(*) Zie Reise von Kofzebue, JU. pag. 20t>. 
Insecta. 
10 
