GESLACHT MANTIS, FABR. 
(Mantides, Serv. — Mantodea, Burm.) 
A.) De Sprieten. 
De sprieten der mannetjes zijn bij de meeste langer en sterker dan die der wijfjes. Deze regel lijdt 
echter eenige uitzondering, daar zij bij Metalleutica van dezelfde dikte, en bij de wijfjes van M. v.trea 
en costalis sterker en langer zijn, dan bij de mannetjes. Bij Schizocephala nemen zij eenen bijzonderen 
vorm aan en zijn in deze groep zeer verdikt. 
B.) De Borst. 
De voorborst is zeer verschillend in lengte. Zij gaat van eenen vierkanten in eenen langwerpigen 
vorm over, waarbij de lengte soms tienmaal de breedte overtreft. Het verschd bij de seksen bepaalt 
zich niet alleen tot eene evenredig verminderde lengte en breedte bij de mannetjes. Mantis desiccata, 
Westw. en rhombica, Hag., wijken in den vorm zelfs zeer af. Bij het mannetje der eerste soort is de borst 
boven de aanhechting der voorpooten breed, langzamerhand naar achteren smaller toeloopende; de 
borst van het wijfje loopt van hetzelfde punt evenwijdig verwijderd naar achteren, en heeft aldaar den 
rand van weêrszijden in eenen stomppuntigen lap uitgesneden. Het mannetje van Mantis rhombica 
heeft de borst smaller dan de helft van de lengte; op het midden, achter de aanhechting der voorpooten, 
is zij het breedst en loopt naar voren en naar achteren smal toe; bij het wijfje daarentegen wordt de borst 
naar achteren, tot op vier vijfde gedeelten der lengte, breeder, is aldaar zoo breed als lang, en heeft den 
achterrand boogvormig uitgesneden. 
C.l De Tleugels. 
Met betrekking tot de vleugels maakt Mantis eene uitzondering op al de overige geslachten der 
Orthoptera, daar er tot heden geene ongevleugelde soorten bekend zijn, en ook geene, bij welker 
wijfjes de vleugels ontbreken. De bovenvleugels zijn van dezelfde lengte als de ondervleugels, en 
volgen de verhouding der voorborst, daar zij te gelijk, van eenen korten vierkanten vorm, als bij 
Eremiaphila, langzamerhand in eene zeer verlengde, evenwijdige gedaante overgaan, zoo als bij Mantis 
attenuata, Stoll. Bij velen hebben beide seksen denzelfden vorm; bij anderen daarentegen, wijkt deze 
zeer af. Zoo heeft het mannetje van Mantis valida en hybrida, Burm. evenwijdige, het wijfje breed- 
ovale bovenvleugels. Bij Mantis (Acanthops) sinuata, Stoll, daarentegen, hebben de mannetjes bieede, 
aan het einde stomp eindigende bovenvleugels; bij het wijfje zijn zij zwaarder, de helft smallei en aan he 
einde zeer puntig toeloopende. De mannetjes van Mantis desiccata, Westw. en rhombica, Hag. hebben 
breede, langwerpige, dunne vleugels, die langs den bovenrand bijna niet uitgesneden en aan het einde 
puntig zijn; terwijl deze bij de wijfjes de helft breeder, een derde korter, langs den bovenrand sterk 
uitgesneden en aan het einde rond zijn. In de laatste groep, Thespis, hebben de mannetjes langwerpig 
bovenvleugels, welke zich tot op twee derde gedeelten van het achterlijf uitstrekken; de wijfjes daaien 
