55 
tegen zeer korte, welke naauwelijks langer zijn dan de borst. — De ondcrvleugeis leveren, in algcmccnen 
vorm en ten opzigte der seksen, hetzelfde verschil op, als de bovcnvleugels. Hunne gedaante gaat door 
cene menigte wijzigingen over van langwerpig en puntig, het achterlijf in lengte overtreffende, tot rond 
en kort, naauwelijks langer dan de borst. Bij velen is er geen onderscheid te zien tusschen den vorm 
van die der beide seksen; anderen, zoo als de wijfjes van Mantis praecaria, hebben dezelve breeder 
korter en ronder; nog anderen, zoo als de wijfjes van Mantis (Thespis) purpurasccns en van verscheidene 
soorten der groep Oxypilus, hebben de ondcrvleugeis naauwelijks langer dan de borst, en gelijk aan 
een vierde der lengte van die der mannetjes. 
De kleur der beide vleugels is ook dikwijls bij de cene en de andere sekse zeer verschillend. Zoo heeft 
het mannetje van M. (Mantis) cingulata. Burin, de bovenvleugcls geheel doorschijnend met een’ groenen 
bovenrand, de ondcrvleugeis even zoo, met een’ bruinen top; het wijfje daarentegen heeft donker 
groene bovem leugcls, op welke dezelfde bruine vlekken aanwezig zijn, als bij de andere sekse, en 
zwartachtig bruine ondervleugels met doorschijnende aderen. M. (Mantis) hcteroptcra, Nob., mannetje, 
is van doorschijnende, grijze vleugels voorzien; het wijfje daarentegen heeft ondoorschijnende, donker 
aschgraauwe bovenvleugels, purper-bruine ondervleugels, één kleurig op het voorvcld, wit geaderd 
op het achterveld, met eenen witachtig grijzen band aan den top, zijnde de top zelf bruin van kleur. 
De mannetjes van M. (Mantis) Burmeistcri en Servillei, Nob. hebben de bovcnvleugels mclk-wit en 
bruin gemarmerd, de ondervleugels doorschijnend; de wijfjes van de eerste soort zijn op de bovcnvleugels 
bruin gemarmerd, op de ondervleugels bruin met een donker bruin gevlekt voorvcld; de wijfjes der 
tweede soort hebben donkere, melk-wit en bruin gemarmerde boven- en ondervleugels, welke op het 
xoorveld donker geel, aan den top bruin gevlekt, en op het achterveld bruin-gecl geaderd zijn. Voor 
het overige zijn, in het algemeen, bij de tweede groep de bovcnvleugels der mannetjes achter de hoofd- 
aderen lichter van kleur, dan die der wijfjes. In de groep Metalleutica, Weslwood, zijn de seksen zoo 
verschillend, dat men dezelve als onderscheidene soorten beschreven heeft; de mannetjes hebben de 
vleugels geheel doorschijnend, met eenen bruinen voorrand; do wijfjes daarentegen zijn met donker 
violetkleurige bovenvleugels en met licht violetkleurige ondervleugels voorzien. Van M. (Oxypilus) 
Ilesperidum, Klug en grisea, Nob. zijn de bovcnvleugels der mannetjes donker gemarmerd, der wijfjes 
geheel bruin; de ondervleugels der mannetjes doorschijnend, bruinachtig, der wijfjes half rood en half 
zwart. De wijfjes van M. (Ilarpax) urbana hebben gras-groene bovcnvleugels met cene middelvlek, 
welke helder geel is, twee zwarte punten en eenen zwarten zoom heeft; de binnenwaarts geplooide 
rand van het achterveld is donker bruin; de ondervleugels zijn donker rood op het voorveld en aan den 
grond donker bruin, wit geaderd op het midden, helder doorschijnend aan den top. Van al deze 
kleuren vindt men bij de mannetjes bijna niets terug; de bovcnvleugels zijn zeer licht groen, doorschij- 
nend, met de gele zwart gezoomde vlek, terwijl de ondervleugels geheel ongekleurd zijn. Van M. (Hy- 
menodes) desiccata, WeStw. zijn zij bij beide seksen op de bovenzijde van dezelfde kleur; op de onder- 
zijde der bovenvleugels echter is er bij de mannetjes een langwerpig aschgraauwe band, door vier of vijf 
donker bruine vlekken doorsneden; bij de wijfjes is deze band rond met eenc vlek en eenen boogvor- 
migen band op het midden. Bij M. (Hymcnodes) rhombica zijn de ondervleugels der mannetjes licht 
bruin, der wijfjes donkei bruin, beiden op het achterveld licht geaderd; de bovcnvleugels der laatste 
