59 
oen sponsachtig weefsel gesloten en slechts zelden duidelijk zigtbaar. Haar uitwendige vorm is vierkant 
één duim lang en breed, en een weinig platgedrukt. — De nesten van M. attenuata, Stoll en M. chlo- 
reudata, Burm., volgens de afbeeldingen van Keultjes, onder de oogen der Heercn Kuhl en van Hasselt 
bewerkt, verschillen in zoo verre van de vorige, als het uitwendige omhulsel der nesten, in plaats van 
kraakbeen! g te zijn, geheel uit een fijn, sponsachtig weefsel bestaat, hetwelk het nest, zonder tusschen- 
ruimte omvat, zijnde van buiten door een lijmachtig vocht, dat in de lucht verhardt, gesloten. De 
cijcrcellen liggen niet in dwarsrijen, maar hebben eene hellende rigting naar de zijde van het nest 
waar de openingen zijn, zoodat de jongen, welke met den kop naar binnen liggen, bij het uitkome,/ 
bunne rigting naar het midden van het nest nemen, hetwelk in plaatjes naar ccnen der kanten uitloopt’ 
Zij zijn onregelmatiger van vorm dan de voorgaande, nu eens vierkant, dan weder plat. Een Japanse!, 
nest van dezen vorm omvat de bladen van den tak, aan welken hetzelve gehecht is. - Een zeer klein 
Javaanse!, nestje, hetwelk melding verdient, behoort waarschijnlijk tot M. urbana. Het heeft slechts 
dr.c hjnen in het vierkant, bestaat uit vier rijen eijercellen, die naast elkander liggen en door bladvormige, 
groene plaatjes omhuld zijn, welke, zonder cenig sponsachtig weefsel verbonden, los op elkander lig- 
gen. — De nesten van M. religiosa, door den Heer Canlrainc in Italië verzameld, zijn met de zijde, welke 
der openingen tegen overslaat, op bladen gehecht. Het uitwendig weefsel is los en sponsachtig, maar 
ontbreekt aan de platte zijde, waar het nest gehecht is, geheel en al. De eijercellen nemen van dit vlak 
cene binnenwaartsche bellende rigting, en loopen in schubvormige, over elkander liggende plaatjes uit. — 
Eene soort van kleine zwarte mieren huisvest soms in de nesten van B. hybrida, en hooit deze van binnen 
geheel uit. 
G.) Geograph ische vei'brciding. 
In het zuidelijk gedeelte van Europa komt Mantis religiosa het eerste voor. Volgens Hoescl zeer 
algemeen bij Neurenberg (49 J N. B.); ook zegt men, dezelve in Frankrijk bij Fontainebleau (481°) 
gezien te hebben: Geoffroy vermeldt echter Languedoc (45°— 43°) als de provincie, waar zij zich eigenlijk 
ophoudt; verder is zij zeer algemeen in Portugal, Spanje en Italië. M. oratoria komt langs de zeekusten 
van Provcnce en Languedoc voor en is zeer menigvuldig bij Napels, volgens Pctagna, en M. brachyptera, 
Pallas (Reise durch das Russische Reieh, II. 539, Franscbc vert. VIII. p. 158) in de vlakten bij den 
Irtiseh en zeldzamer in het Lralsche gebergte. M. (Empusa) pauperata, F. is tot heden noch in Frankrijk , 
noch in Buitschland waargenomen; men ziet haar nu en dan bij Napels; zij is mcnigvuldigcr in Dalraaüë 
en wordt in Turkije en het zuidelijke van Rusland vervangen door M. (Empusa) pennicornis, Pallas 
(orientalis B.). Het zuidelijk gedeelte van Frankrijk levert nog op M. (Oxypilus) decolor, Charp. en var. 
soror, Serv.; het zuidelijke van Rusland en Taurië M. (Oxyp.) minima, Charp. en Portugal M. (Oxyp.) 
nana, Charp. Behalve deze behoort nog tot de Europcsche Fauna Mantis (Thespis) Boctica, Rambur, 
welke in het zuidelijke van Rusland en Spanje, even als in Macedonië voorkomt (Charp. Germ. Zeit. 
III. 20). 
In Egypte vindt men, behalve M. (Empusa) pauperata, welke zich over Noord-Afrika verspreidt, 
M. |>cctinicornis, Linn. B., benevens M. (Blepharis) mendica, F. bij Dongola, welke lieidc ziel, over 
