99 
Op het achterveld der ondervleugels is meestens een getal van zestien, minstens een getal van vier 
aders aanwezig: zestien aders neemt men waar bij P. (Necroscia) vinosum ; vijftien bij P. (Cyphocrania) 
gigas, maculatum en P. (Podacanthus) Typhon, in beide seksen; dertien of twaalf bij de mannetjes 
en wijfjes van P. (Cyphocrania) viridanum, margïnipenne en bij P. Macklotii; bij het wijfje van 
P. (Haplopus) micropterum negen; bij dat van P. (Ectatosoma) Hopei slechts vier. 
Onder de weinige vormen van Phasma, die het achterveld van het voorveld der ondervleugels niet 
afgezonderd hebben, behooren, gelijk boven gezegd is, P. (Pbyllium) celebicum, wijfje, en beide sek- 
sen van P. (Heteropteryx) Mülleri. De eerste soort heeft de aders van het voorste gedeelte van de 
overige afgescheiden: op het eerste zijn vier aders voorhanden, waarvan de tweede op het midden, de 
derde digter bij den oorsprong, in twee takken verdeeld zijn; de onderste tak der tweede ader vereenigt 
zich met den bovensten der derde; alle zijn door sterke dwarsaders verbonden. Het achterveld is door 
negen aders verdeeld, waarvan de tweede tot de vijfde met de eerste verbonden is. — Bij P. (Hetero- 
pteryx) Mülleri is het aderenverloop geheel onregelmatig; de vleugels zijn vierkant en hebben over 
hunne geheele oppervlakte slechts vijf sterke aders, waarvan de eerste, tweede en vijfde enkel zijn, 
terwijl de derde drie, en de vierde twee takken afgeven. Zij zijn alle door spaarzame dwarsaders ver- 
bonden , van dezelfde dikte als de hoofdaders. 
H.) De Pooien. 
De poolen zijn alle tot eenen langzamen gang ingerigt. De middelste zijn gewoonlijk korter, dan de 
overige. De voorpooten hebben eenen inham aan de binnenzijde der dijen, welke, als zij deze naar 
voren regt uitstrekken, zoo als gewoonlijk hunne stelling in rust is, den kop insluit. Deze inham strekt 
zich bij Prisopus langs den geheelen binnenkant der dijen uit; ontbreekt daarentegen bij P. (Ascephasma) 
lneroglyphicum, P. (Eurycanthus) horridum, P. (Heteropteryx) Mülleri. — De achterpooten zijn van 
dezelfde dikte als de nuddelpooten: bij P. horridum zijn zij echter even sterk gespierd, als bij de sprin- 
gende Orthoptera. — De voeten (tarsi) zijn vijfledig; Guérin en Percheron (*) beschrijven P. (Bacteria) 
rosarium met vierledige tarsen; hetzelfde neemt men waar bij de mannetjes van P. galacpterum in de 
15de groep, alhoewel die der wijfjes vijfledig zijn. — Tussehen de sterk gebogene haken ligt de voetzool 
(Haftlappen, Burin.); deze ontbreekt bij de volwassene wijfjes van P. horridum, maar is bij de larve 
aanwezig. 
Bij geen geslacht van Orthoptera vindt men zoo vele voorbeelden van wederaangegroeide ledematen, als 
bij Phasma. Heineken heeft zijne waarnemingen aangaande de herstelling der sprieten van Blatta in het 
Zoological Journal IY. 425. bekend gemaakt. Onze waarnemingen bepalen zich tot de pooten. Aan 
een P. Goliath is de linker voorpoot ter lengte van 5" 3'", de regter tot die van 3" 10"' ontwikkeld. Van den 
laatsten zijn alle deelen uitgewassen en hebben denzelfden vorm; maar zij zijn naar evenredigheid korter, 
zonder dorens en de tarsen hebben slechts vier leden. — Van een ander voorwerp derzelfde soort is de regter 
(*) Genres rles Insectes. 
