100 
achterpoot 2" korter, clan de linker; de scheenen zijn glad en rond; de tarsen insgelijks vierledig. — 
P. (Phyllium) pulchrifolium heeft de voordijen van dezelfde breedte; er zijn echter twee nimfen dezer 
soort voorhanden, welker voorpooten zeer ongelijk zijn en de een slechts een vierde gedeelte van den te- 
genovergestelden beslaat. — Een mannetje van P. (Heteropteryx) Mülleri heeft den regter achterpoot op 
eene zeer bijzondere wijze gevormd; dezelve is geheel zonder doornen. De dij heeft op het eerste derde 
gedeelte der lengte het voorkomen van afgebroken te zijn; daaruit komt, als uit een’ koker, het overige 
dijbeen te voorschijn, welk, in het vorige ingeschoven, zulk eene wending ondergaat, dat de platte 
onderkant naar boven is gedraaid; het laatste deel is veel dunner dan het eerste, en beide te zamen zijn 
iets korter, dan dat van den tegenoverliggenden poot. De scheenen zijn zeer dun, over het lijf schuins 
naar boven gedraaid en het eerste lid der voeten is langer, dan de overige te zamen. — Eene larve van 
het wijfje heeft den linker voorpoot slechts van 3 '" lengte, terwijl de ander 10 "' lang is; alle geledingen, 
hoewel zeer klein, zijn zigtbaar, maar zonder doornen en zoo vergroeid, dat zij eene geheel andere 
gedaante bekomen hebben. 
I.) De Levenswijze. 
Volgens mededeeling van den Heer Korthals leeft P. (Heteropteryx) Mülleri op boomstammen en is 
P. (Phyllium) siccifolium zeer loom in zijne bewegingen. Zij zitten vlak op de bladen en hebben zulk 
eene overeenkomst met dezelve, dat zij van deze op eenen afstand niet te onderscheiden zijn. De 
inlanders gelooven, dat zij tot de boomen behooren, waar zij op gevonden worden, en noemen hen 
Binatang-dawn (Blad-dier). Hunne kleur is in de bosschen donkerder, dan in het open veld, en hun 
voedsel zoude uit bladluizen bestaan. — De vlugt van Necroscia is zeer kort; zij verheffen zich tot eene 
kleine hoogte, om dadelijk wederom neêr te vallen; bij den gang bewegen zij de pooten zeer langzaam 
en houden zich gewoonlijk in opene plaatsen op, die met kreupelhout en lage gewassen begroeid zijn. — 
Cyphocrania leeft op sombere plaatsen in de bosschen en de wijfjes zijn zeer langzaam in hare bewegingen. 
K.) Geographiseke verbreiding. 
De onderscheidene soorten van Phasma, zelfs diegenen, welke de langste vleugels en het dunste lijf 
hebben, zijn zeer weinig voor verplaatsing vatbaar. Niet alleen leveren de onderscheidene werelddeelen 
dan ook verschillende soorten op; maar digt bijeen liggende eilanden en zelfs weinig van elkander 
verwijderde streken, zoo als de Engelsche, Nederlandsche en Fransche Bezittingen van Guyana, bieden 
dienaangaande verschil aan. Eenige soorten maken hierop echter eene uitzondering, als P. (Phyllium) 
siccifolium, welke van de Sechelles tot op Nieuw-Guinea, P. (Cyphocrania) Goliath, welke op Java, 
Timor en Nieuw-Holland, en P. gigas, welke op Java en Amboina voorkomt. 
Men heeft weleer beweerd, dat de vormen van Phasma grooter worden, naarmate zij meer de linie 
naderen. Deze stelling laat zich wel eenigzins verdedigen ten opzigte der gevleugelde soorten in Amerika, 
maar gaat geenszins in de andere werelddeelen door. Zoo vindt men op Nieuw-Holland en Yan-Die- 
