het achterveld in. De twee bovenste en de twee onderste aderen hebben geene takken; de dcide geelt 
op de helft der lengte éénen tak af, die evenwijdig en digt aan de hoofdader verloopt en tien ondertak- 
ken heeft, welke evenwijdig naar den top verloopen. De vierde ader heeft twee takken; de eerste 
verbindt zich met eenen tak, welke op gelijke hoogte van de bovenzijde der volgende ader ontspringt; 
zij loopen daarna vereenigd voort, om zich op korten afstand weder van elkander te scheiden; de tweede 
tak is onverdeeld. De vijfde ader heeft slechts éénen tak en vereenigt zich aan het einde met de zesde ader. 
Bij de overige soorten of groepen ziet men de volgende wijzigingen. De eerste adei is op de vleugels 
der mannetjes van A. cucullatum, griseum en carinatum zeer kort, boogvoimig en loopt aan het einde 
in een groot aantal takjes uit, die zeer digt bij elkander staan en een driehoekig vak innemen, hetwelk 
eenigzins ingedrukt is. — De tweede is regt in haar verloop; bij gemelde sooiten beschrijft zij eehtci 
met de beide volgende, twee duidelijke bogten. — Van de derde ader heeft de evenwijdige hoofdtak 
óf vijf takken bij A. albipes, suecinctum en A. (Oedipoda) migratorium; óf diie bij A. (Truxalis) nasulum, 
A. (Monachidum) crista flammea; óf twee bij A. (Phymateus) punctatum, A. (Oedipoda) barabense, 
A. (Poecilocera) pictum, A. (Mastax) agrionoides, cyclopterum , A. (Choroetypus) gallinaceum, 1.; 
óf éénen, zoo als bij A. (Opsomala) viride en A. (Pamphagus) cucullatum. De derde adei van A. (1 neu 
mora) variolosum heeft twee hoofdtakken, van welke de eerste enkel is en de volgende, twee takken bezit. 
Bij A. (Phymateus) morbillosum, even als bij A. (Trigonopteryx) punctatum, ontbreekt de evenwijdi 0 e 
hoofdtak geheel, terwijl er bij de eerste drie, bij de volgende, vijf takken uit de adei zelve hunnen 
oorsprong nemen. — De vierde ader heeft hetzelfde beloop bij de meeste soorten der gioep Acridium als 
zulks bij A. tartarieum beschreven is; bij anderen is zij echter afwijkende. Zoo heeft deze adei bij 
A. (Poecilocera) pictum, F. en bij A. (Pamphagus) cucullatum twee enkele takken, welke onverdeeld 
naar den onderrand verloopen, zonder met de volgende ader verbonden te zijn; en slechts éénen on 
verdeelden tak bij A. (Phymateus) punctatum, A. (Monachidium) crista flammea, A. (Oedipoda) caroli 
num, A. (Mastax) agrionoides en cyclopterum, A. (Choroetypus) gallinaceum en A. (Pneumora) va 
losum. Eenen bijzonderen loop heeft de vierde ader bij A. (Acridium) suecinctum; zij maakt hiei 
bogt naar beneden en loopt op den onderrand uit, aan de bovenzijde drie takken afleven de; de e g 
wordt een hoek bij A. (Oedipoda) migratorium, musicum en flavum, terwijl de ader vervolgens regt 
naar den onderrand doorloopt, insgelijks drie takken aan de bovenzijde afgevende. Bij Tiigo p y 
is de vierde ader van de derde zeer verwijderd; ongeveer op het midden dei lengte vei deelt zij zich in 
twee takken, die beide nogmaals onderverdeeld zijn. — De vijfde ader is óf aan de bovenzijde getakt, 
en de takken staan nu met die der vorige ader in verband, zoo als bij A. dux, dan weder in gee 
verband met dezelve, zoo als bij A. morbillosum en pictum; óf zij heeft aan de onderzijde eeni ö e 
en wel éénen bij A. crista flammea, twee bij A. cucullatum, van welke laatste sooit de eeiste o 
deeld is en de tweede drie onderlakken bezit; óf zij is geheel zonder takken, zoo als bij A. pun , 
bij A. (Mastax) cyclopterum, n, bij A. variolosum. Even gelijk de vorige ader, beschrijft de v.jfde 
eenen hoek bij A. migratorum, welke nog meer in het oog vallende is bij A. (Choroetypus) gallinaceum. 
De ondervleugels van de meeste soorten zijn langwerpig. Eenige wijken echter dienaangaande af. 
A. (Oedipoda) tuberculatum en barabense hebben hen breeder en boogvormig; A. (Monach.dum) aero- 
