175 
Guineae, bij Acanthodes, Gnathoclita, bij de 27*« groep, bij Megalodon, Polyancistrua, b,j een ge- 
deelte der groepen Saga, Pterochroza, als ook bij L. (Conocephalus) eusp.data, Klug. De v.er a ers 
van het voorveld zijn in deze groepen niet evenwijdig aan elkander. Bij L. (Aeanthodes) aqu.bna, Lmn. 
zijn drie takken aan de vierde ader, waarvan de twee laatste, evenwijdig aan de adeis van liet ac te 
veld, naar den bnitenrand verloopen. Deze vierde ader geeft bij Gnatboelita, aan haren oorsprong eenen 
tak af, welke zich voor het einde weder met haar vereenigt en door zes dwarsaders daarmete ver- 
bonden is. Dezelfde ader geeft bij Megalodon twee takken af, die tot aan den vleugelran oor „open 
Bij Polyancistrus zijn de twee middelste hoofdaders van de andere verwijderd; de derde geeft eenen ta 
af! die aan het einde zieh met haar vereenigt; de vierde is onverdeeld. L. (9, Novae Guineae heeft 
slechts vijf aders op het achterveld. Bij al deze vormen is het voorveld en achterveld op dezelfde wijze 
gekleurd; Saga melanoptera, Linn. maakt hierop alleen eene uitzondering, hebbende eze iet vootvc 
bruin , het achterveld donker violet; op het voorveld zijn vier aders, van welke de twee la 
midden vereenigd zijn. — De groep Gryllacris heeft, even als de vorigen, boogvoimi ö e on & > 
uitzondering van L. (Gryllacris) Borneoënsis, nob. en Phryganoïdes, nob., waai de 1 J 
voorveld heeft vier aders; de derde heeft vier takken aan de bovenzijde over het midden; 
takken, die alle naar den buitenrand uitloopen. — Geheel afwijkende van deze allen is S" ‘ ^ y 
met langwerpige ondervleugels, van welke het voorveld zeven onverdeelde, gebogene ad 
D.) De Geograpkische verbreiding. 
Over de geheele oppervlakte van Europa heeft men 45 soorten van het geslacht Locus ^ /j) ec ti cus ) 
Onder allen verheffen zich het meest noordelijk: L. (Ephippigera) aptera, F. of cinerea, Ze , 
verrucivora, F. en brachyptera, F., welke in de Fauna Lapponica van Zetterstedt opgenomen zijn. an 
deze drie soorten vindt men, in de Orthoptera Sueciae van denzelfden sein ijver, toc n ev o . 
viridissima, L. ; L. (Declicus) grisea, F., brevipeums, Charp. (fa , ^ Loc(]Sla vindt raen 
L. (Xiphidion) fusca, F. - Alle de uit Lapland en Zweden verm autum „alis. Dag. of 
terug in Stephens, Illust. of Br.tish Entoinology, benevens -■ PW ^ waarschijnlijk 
vireseens, Steph.; L. (Xiphidium) dorsalis, Latr. en L. <1~> J zichL . (Ephippi g e ra) 
slechts eene variëteit is van L. verrucivora, Linn. — Over middel 1 i ,, rh*m 
serrieauda, Charp. en punetatissima, Serv.; L. (Xiphidium) dorsalis, Latr, L.(Decticus) 
— . <w. «-* • *. <“» 
cantans, Linn. of gaverniensis, Serv. — Aangaande zuide ij P c ’ p. y an 
L. (Ephippigera) cucullata, Charp., selligera, Charp., glabricauda, Charp. en sou a a, • 
de Pyrenel L. Barbit.) pyrenaea, S. Van zuidelijk Frankrijk L. (Ephippigera, Ram uri, S M* 
J , .. T-i viriëteit der vorige soort; L. (Aipnioium; 
ticus) albifrons, F. en monspeliensis, S., waarschijnlijk ‘ fEnhinnigera) Chabrieri, Charp. 
coneolor, Burm. — Petagna vermeldt uit de omstreken van ape ’ ” ^ variëteit thymi- 
of varia, P., perforata, Rossi, pedestris, F.; L. (Phaneroptera) 1 1 o ia, f , of conoee phal a , P.; 
folia, P. of gracilis, Germ., falcata, Scop.; L. (Conocephalus) ma “ 1 u ’ ___ 0p Corsica komt voor 
L. (Decticus) verrucivora, L. en grisea, Linn.; L. (Locusta) vin is > 
