224 
X 
boog maakt, zich van boven met den eersten vereenigende. — Bij Gryllus elegans, Belanger, heeft het 
eerste vak van het trommelvlies slechts twee aderen. Bij G. domesticus hangt het tweede vak, door de 
bovenste punt, met de vierde ader te zamen, en de eerste adertak, welke over hetzelve loopt, is zwakker 
dan de tweede; over het eerste vak loopen vier adertakken en de vleugeltop is onregelmatiger geaderd. — 
G. (Platydactylus) brasiliensis, F. heeft het eerste vak van het trommelvlies door twee adertakken op het 
midden doorsneden; het tweede vak ligt tegen de vierde ader aan, en de takken, die over hetzelve loo- 
pen, komen overeen met die van G. capensis; het derde vak is smaller en de twee boogvormige aderen 
zijn regter. — G. (Platydactylus) helvolus, S. heeft zes adertakken op het eerste vak van het trommel- 
vlies; op het derde vak zijn insgelijks twee boogvormige aderen, die zich op het einde met den tweeden 
tak der zesde ader verbinden; deze zesde ader rigt zich vervolgens, duidelijker dan bij de vorige, 
naar boven en begrenst het tweede vak aan de buitenzijde, ten einde zich met de vierde ader te ver- 
eenigen. De eerste adertak van het tweede vak gaat dwars en regt over hetzelve heen; de tweede 
beschrijft eenen hoog, welke evenwijdig is aan de buitenader en zich aan de twee uiteinden met de 
eerste vereenigt. — G. (Platydactylus) Buqueti, S. heeft het trommelvlies grooter, de helft der vleugel- 
lengte innemende; het tweede vak beschrijft een groot vierkant en heeft, behalve den eersten, regt en 
evenwijdig aan de borst loopenden en den tweeden, als bij de vorige soort gevormden adertak, nog eene 
derde ader, die een weinig gebogen, dezelfde rigting heeft als de eerste. — G. (Platydactylus) japonicus, 
noh. heeft het trommelvlies een weinig grooter, dan de helft der vleugellengte; even als bij de vorige 
soort loopen er twee aderen over het midden van het tweede vak; hare rigting is echter niet dwars, 
maar evenwijdig aan den onderrand des vleugels. Op het derde vak verdeelt zich de bovenste boogvor- 
mige ader in twee regte lijnen naar boven, en de hoek, dien deze ader vormt, wordt door eene dwars- 
ader met den top van den driehoek vereenigd. De vleugeltop heeft een onregelmatig, celvormig weef- 
sel. — G. (Oecanthus) pellucens heeft een zeer groot trommelvlies, hetwelk zich over drie vierde ge- 
deelten der vleugellengte uitstrekt; de geheele lengte is met fijne adertjes doorsneden, welke bij de 
vorige soorten gewoonlijk niet zoo sterk zijn. Over het eerste vak loopen geene adertakken; over het 
midden van het tweede gaat de dwarsader, evenwijdig aan de bovenste grensader van het derde vak; 
de boogvormige aderen van dit laatste zijn geheel regt. Achter het trommelvlies heeft de vleugel slechts 
eenen zeer smallen, vrijen rand. — G. (Gryllotalpa) orientalis, B. heeft de eerste hoofdader als bij de 
wijfjes gevormd; de tweede en derde loopen evenwijdig, zeer digt bij elkander en vereenigen zich vóór 
den top; het trommelvlies strekt zich van deze derde ader tot aan den onderrand uit en is in vijf velden 
afgezonderd: het eerste ligt langs de derde ader; het tweede is iets korter en wordt door de vierde ader 
en den bovensten tak der vijfde ingesloten, zich aan het einde in ééne ader vereenigende; de tweede 
tak der vijfde ader neemt de takken der zesde op en maakt bij den onderrand eenen hoek naar boven, 
om zich daar aan de vereenigde vierde ader aan te sluiten. Het derde vak ligt langs den tweeden tak 
der vijfde ader; het vierde, ter zijde van denzelven, is het grootste van allen; het vijfde daarentegen is 
ovaal en klein, en naast het vorige gelegen (PI. XX. fig. 15). 
De ondervleugels van het geslacht Gryllus zijn gewoonlijk langwerpig en ongekleurd. G. (Platydactylus) 
novae guineae, n. sp., wijfje, met boogvormige vleugels, en vittatus, met gekleurde vleugels, zijn als 
zeldzame uitzonderingen aan te zien. Tiet voorveld wordt van zes, het achterveld van vier-en-twintig 
