о НѢКОТОРЫХЪ ГРЕЧЕСКИХЪ ТЕКСТАХЪ ЖИТІЙ СВЯТЫХЪ. 
37 
λόγον παρεχό[Αενον ρι,ή κατά πολύ της 
προθυ[Αέας τό έργον πεφηνέναι κατα- 
δεέστερον. άλλ’ Γνα ρι.ή τό μακρά προ- 
οιμίάζεσθαί, ώς άν τά της απολογίας 
καλώς έξη, αφορμή ανίας τοϊς άκροαταΐς 
έπιγένηται π τ. д. 
II. 4, 4 — 6. άλλα τίς ούκ οίόεν — 
τον πολεμίοίς 2 >οβερόν — καί κίνουνεύ- 
ουσίν άρωγον καί θλφομένο^ς τά τής 
ευθυμίας πραγματευόμενου καί άσθε- 
νουσιν ιατρόν ήν βούλει νόσον καί 
ίατρείαν, την των άμαρτανόντων επι- 
στροφήν καί σωφροσύνης υπογραμμόν 
καί δικαιοσύνης ζυγόν καί τοϊς πδσι τά 
πάντα, ώς άν πάντας κερδήση ή 
τούς πλείονας κατά τούτο δή τό τού 
Παύλου σεμνολόγημα. 
Τ. 27, 2. ή δε τής εκκλησίας φαι- 
δρότης τον έαυτής επικερδέστατου έθρή- 
νει ποριστήν, τόν — τον ... — τόν πάσι 
πάντα γενόμενον, ί'να τινάς πάντως 
σώσ·^ κατά τόν μέγαν καί θειον άπό- 
στολον. 
III. δ, 1. ών μεν πατήρ προσηγο- 
ρίαν έσχε τόν Θεοδόσιον, ή δε μήτηρ 
Μεγεθώ, προκληθεΤσα όπερ έγενετο 
ή γενομένη ö προεκλήθη, τό των 
άρετών όντιος μέγιστον τέμενος. 
IV. 7, 11 — 12. ούκέτι τού γένους 
■διάδο/ον — ούδέ γήρους βακτηρίαν 
ήτούντο λαβεϊν, άλλ’ εί δοθείη αύτοΤς 
παϊς, δώσουσιν αυτόν δοτόν ένώπιον 
Κυρίου. 
τόν εκείνου θεόν μή καθυβρίσαΠ"®) 
τόν άνδρα τοϊς έγκωμίοις μηδέ πολύ 
δεύτερον των άλλων έλθεϊν. 
81 ρ. 604 BC. τήν εύφημίαν μοι 
συνεργάζεσθε άλλος άλλο τι των έκείνου 
καλών διηγούμενοι καί ζητούντες — αί 
ύπό ζυγόν τόν σωφρονιστήν — οί τής 
έπιμιξίας τόν δικαστήν — οί εν ευθυμία 
τόν /αλινόν, οί έν συμ.φοραϊς τήν παρά- 
κλησιν — δοκούσί μοι καί ,ηήροα τόν 
προστάτην έπαινέσεσθαι — οί νοσούντες 
τόν ιατρόν ήν βούλει νόσον καί ία- 
τρείαν — οί πάντες τόν πάντα πάσι 
γενομενον, ί'να κερδάνη τούς πάν- 
τας ή πλείονας. 
10 ρ. 505 C. τίς ούκ οιδε τόν τούτου 
πατέρα Βασίλειον — τίς Έμμέλειαν 
τήν οπερ έγένετο προκληθεΤσαν ή 
γενομένην ο προεκλήθη τήν τής 
έμμελείας όντως φερώνυμου; 
33 ρ. 541 Α. πάντα ήν αύτω, σύμ- 
βουλος άγαθός — γήρως βακτηρία. 
73 ρ. 596 Α. Σαμουήλ — Θεω δο- 
τός πρό γενέσεως καί μετά τήν γέννησιν 
ευθύς ιερός καί χρίων βασιλέας καί 
1 1, 5. ό δε (τ. e. Σαμουήλ) προφήτης 
καί ίερεύς καί /ρίων βασιλείς. 
ιερέας διά τού κέρατος. 
123) /К. Лоанасія Аѳонскаго пзд. Η. В. По.мя.іовскій. СПБ. 1895. стр. 2, 6: ôsôstxa μή 
κα'; κ'/θυ(ΐρί σα; δϊξω τοϊς έπαίνοις τόν ävSpa. 
124) ών <έ> ,ο.εν? 
προκεκλήτθαι ά'λλά κα'; ö προκέκληται γεγονεναι. 
