38 
π. НИКИТИНЪ, 
Y. 12, 1. καί ταυτα είπον, ούχ ί'να 
έκεένω πλέον τί εις εΰοοξίαν^) περι- 
ποίήσω[7.αι· οΰώέ γάρ λογος ήλιου λα^- 
προτητα φαιδροτέραν δεΐξαί δυνήσεται 
ουδέ μέγεθος οΰρανοΰ — άλλ’ Γν’ είδήτε 
δσον Θεω πρό γενέσεως έκλεκτός έτύγ- 
χανε καί όσων έπλουτησε /αρ^σμάτων 
παρά τής θείας χάριτος. άλλ’ ί'να μή 
δοκή έξω του σκοπού βαίνειν ό λό- 
γος, έπί την ύπόθεσιν έλθωμεν. 
53, 9. άλλ’ ί'να μή έξω του σκοπού 
ό λόγος προάγηταί, τετράφθω πρός τό 
προκείμενον. 
VI. 15, 2 — 7. καί παίδεύεται μεν 
πάσαν έγκύκ/αον παίδευσιν, όση τε 
ήμετέρα καί όση των έξωθεν* καί τής 
μέν παν νόημα αίχμαλωτίζων είς 
την ύπακοήν του Χρίστου, τής δε τό 
κίβόη/νον νοός άπωθουμενος καθαρότητι, 
έκαρπουτο τό ώφέλιμον. 
VII. 17, 14. γίνεται ποθεινός μέν 
τω θείω, ποθεινότερος δέ παντί τω τής 
έκκλησίας συστήματι, τούς μέν τοΤς λό- 
γοι;, τούς δέ τοΤς τρόποις μεταρυθμίζο^ν 
πρός τά κρείττονα* ίερεύς πρό τής ίε- 
ρωσύνης καί θυηπόλος τοΐς πάσιν έλο- 
8ρ. 504C. καί τούτο διήλνθον, où/ 
ί'ν’ έκείνω προσθώ τι εύδοξιας* ούτε 
γάρ θάλασσα δεϊται των εισρεόντων είς 
αυτήν ποταμών — ούτε των εΐσοισόντων 
τι πρός ευφημίαν ό νυν επαινούμενος* 
άλλ’ ί'ν’ έπιδείξαιμι οί'ων αύτω των έξ 
άρχής υπαρχόντων καί πρός δ παρά- 
δειγμα βλάπων όσον ύπερηκόντισεν. 
10 ρ. 508 AB. ά δέ ούδαμώς αν 
είπών οιμαι περιττός δόξειν ούδέ έξω 
του σκοπού βάλλειν τόν λόγον, ταυτ’ 
έπαινέσομαι. 
1 1 ρ. 508 Β. οΐμαι δέ πάσιν άνωμολνο- 
γήσθαι τόν^^’) νουν έ/όντων παίδευσιν 
των παρ’ ήμΐν άγαθών είναι τό πρώτον, 
ού ταύτην μόνην τήν εύγενεστέραν καί 
‘ήμετέραν — άλλά καί τήν έξωθεν, 
ήν οι πολλοί Χριστιανών διαπτύουσιν — 
κακώς είδοτες. ώσπερ γάρ ούρανόν καί 
γήν — καί 0σα τούτων ούκ έπειδή κα- 
κώς τινές έξειλοήφασιν, άντί Θεού τά τού 
Θεού σέβοντες, διά τούτο περιφρονητέον* 
άλλ’ δσον χρήσιμον αύτών καρπούμε- 
νοι — όσον επικίνδυνον διαφεύγομεν, 
ού τφ κτίστη τήν κτίσιν έπανιστάντες 
— άλλ έκ τών δημ,ιουργημάτων τόν δη- 
μιουργόν καταλαμβάνοντες καί, ό φησίν 
ό θειος άπoστoλoς^^**), αίχ μαλωτίζον- 
τες πάν νόημα είς Χριστόν и τ. д. 
13 ρ. 512 ВС. όσον κλέος — παρά 
πάσιν ήνέγκατο καί τοΐς έκ τού δήμου 
καί τοΐς πρώτοις τής πόλεως, μείζω μέν 
τής ήλικίας την παίδευσιν, μείζω δέ τής 
παιδεύσεως τήν τού ήθους πήξιν έπι- 
δεικνύμενος, ρήτωρ έν ρήτορσι καί πρό 
126) См. выше § 48. 
127) Заслужпва.іъ предпочтенія варіантъ τών. 
128) 2 Cor. 10, 5. 
