44 
π. НИКИТИНЪ, 
λογικών <θρερ.μάτων> πληθυνας, το 
εΰοοκιμον ώς όντως έπΐ τη <ποι>[λαν- 
τικη έκληρώσατο. 
Ν. 211, 7. ’Ιακώβ το έν ποιμέσιν 
εύ^όκίμον έρ.ααξάρ.ενος οΰκ έξ άσημων 
άλλ έπίσήρ,ων καί λογικών θρεμμά- 
των την ποίμνην έπλήθυνεν. 
XXVI. 64, 2. καί προστίθεται 
τοΐς άρχιερευσιν ό άρχιερεύς, τοΓς άπο- 
στόλοις ό μαθητής, τοϊς προφήταις ό 
βλέπων τά έρ,προσθεν, τοϊς μάρτυσιν 
ό καθ’ εκάστην τή συνειδήσει διά Χρι- 
στόν θανατούμενος. 
Ν. 153, 1, προσετεθη τοϊς πατρά- 
σιν ό πατήρ, τοϊς πατριάρ/αις ό υπέρ 
αλήθειας τήν πατριαρχίαν δεξάμενος — 
XXVII. 65, 12. ή άνωθεν πάντα 
πρός το συμφέρον οιεΗαγουσα πρόνοια ή 
στίλβουσα μέν τήν τής τιμωρίας ρομ- 
φαίαν μή έπάγουσα δέ τήν τομήν άλλά 
μετανοίας ήμϊν οδόν ΰπανοίγουσα. 
ΧΧ\ III. 73, 8. χαίρο^ μέν έν τού- 
τοις ήττο3μενος όσον έν άλλοις έπιφερό- 
μενος ^'‘^)τά νικητήρια’ ή γάρ των λόγων 
ήττα των έγκωμιαζομένων έργω δια- 
γράφει τό μέγεθος. 
XXIX. Ν. 140, 15. τό κατά δύνα- 
μιν φίλον ον θεω παιόευόμενος εαυτόν 
εις τον των εγκωμίων βυθόν του 
πανευφήμου καθήκα πατρός. 
80 2 ). 601 С. καί προστίθεται 
τοϊς ίερεϋσιν ο άρχιερεύς τοϊς κή- 
ρυξιν ή μεγάλη φωνή καί τοϊς έμοϊς 
ώσίν ένηχος, ό μάρτυς τοϊς μάρτυσι. 
ο 6 2λ 568 С. ή δέ του Θεού μάγαιρα 
έστιλβουτο έτι καί άνεβάλλετο, και τό 
τόξον ένετεινετο μέν κατείχετο δέ, τή 
μετανοία καιρόν Οπανοϊγον. 
1 1). 496 AB. τοϊς τε λόγοις αΰτοϊς 
άμφοτέρο^θεν ά'ν έχοι τό πράγμα καλώς· 
εί μέν έγγυς έλθοιεν τής άξίας, τήν έαυ- 
τών έπιδεδειγμένοις δυναμιν, εί δέ πλεϊ- 
στον άπολειφθεϊεν ό πασα παθεϊν άνάγ- 
κη τοϊς εκεϊνον έγκωμιάζουσιν έργιρ 
δεδηλωκοσι τήν ήτταν καί τό κρεϊτ- 
τov^^^) ή κατα λογου δυναμιν είναι εΰοη- 
μουμενον. 
82 |5· 604 D. εί μέν τής άξίας 
εγγύς, σή τούτο χάρις- σοί γάρ θαρρών 
τόν περί σου λόγον ένεστησάμ·/]ν εί δέ 
πόρρω καί παρά πολΰ τής έλπίδος, τί 
140) См. выше § 55. 
141) Другое чтеніе: ίερεύς. 
142) άποφερομενος? 
143) Есть варіантъ, κρείττω. Можетъ быть: 
εργω δεδηλωκεσί τί) ήττν] τό κρείττω ή н πρ,? 
