48 
π. НИКИТИНЪ, 
XL VIL 27, 4. à δε των μονότροπων 
ευλαβέστατος θίασος ώς έαυτοΟ δόκιμον 
πτεοωτην — τον πατέρα τοΤε πατράσι 
προέπεμπε. 
XLVIII. Τ. 27, 10. πασα τύχη και 
ήλικία ποταμού δίκην συνέρρεον του 
σκιμποδος έφαπτόμενοι καί της ίερας 
εκείνης άποΑαύειν θέας εύλαβώς έπι- 
σπεύδοντες. καί εί μή βασιλεύς του πλή- 
θους τόν θροΰνκαίτήν ρύμην στρατιωτική 
χειρί διά τάχους έπέσχε, πολλούς αν θανά- 
του κατέλαβον κίνδυνοι ώθουντας καί άντ- 
ωθουμένους καί την έπαινετήν ένδεικ- 
νυμένους είς τόν ποθούμενον άμιλλαν, 
θάπτεται τοίνυν το δοξης πλήρες σώμα 
τόπω περιτανεΐ y εοσίν οσίων άνδοών. 
81 ρ. Γ)04 Β. την ευφημίαν μοι συν- 
εργάζεσθε άλλος άλλο τι των έκείνου 
καλών διηγούμενοι καί ζ/]τουντες, οί 
τών θρόνων τόν νομοθέτην — οί τής 
έρημίας τόν πτερωτήν. 
80 ρ. 601 Β. προεκομίζετο μέν ό 
άγιος χερσίν άγιων ύψούμενος. σπουδή 
δ’ ήν έκάστω τω μέν κρασπέδου λαβέ- 
σθαι — τω δέ του ίεροφόρου σκίμ- 
ποδος καί ψαυσαι μόνον — τω δέ τής 
θέας άπολαυσαι μονής — πλήρεις 
άγοραί στοαί — τών έκεϊνον παραπεμ- 
πόντων προηγουμένων επομένων παο- 
επομένων άλλήλοις έπεμβαινοντων μυ- 
ριάδες γένους παντός καί ηλικίας 
άπάσης ού πρότερον γινωσκόμεναι — 
άγούν δέ τοϊς ήμετέροις πρός τούς εκτός 
— έκείνοις πρός ήυ.άς, όστις πλέον άπο- 
κλαυσάμενος πλείονος μετάσχη τής ώΐ)ε- 
λείας. πέρας του λογου, καί είς κίνδυνον 
τελευτά τό πάθος, συναπελθουσών αύτω 
ψυ/ών ούκ ολίγων έκ τής του ώθισμου 
βίας καί συγκλονήσεως' αί καί του τέ- 
λους έυ,ακαρίσθησαν, ώς έκείνω συν- 
έκδημοι καί θύματα έπίτάφία^^ή. 
Мы сознаемъ какъ то, что нѣкоторыя изъ сдѣланныхъ нами соностав.іе- 
ній могутъ быть убѣдительны не сами по себѣ, а только въ связи съ дру- 
гими, такъ II то, что число такихъ, не имѣющихъ самостоятельнаго значе- 
нія сопоставленій легко было бы увеличить. Во всякомъ случаѣ вліяніе 
слова Григорія Назіанзпна на житія Георгія, Нпкич>ора и Тарасія несо- 
мнѣнно. Подражаніе этихъ житій слову, подражаніе иногда совершенно 
рабское, доходящее до буквальныхъ заимствованій, представляетъ Фактъ, 
не лишенный, какъ кажется, нѣкотораго интереса въ исторііко-литератзф- 
иомъ отношеніи. 
60. Новая указанная нами черта сходства житія Георгія съ ІІгнатіев- 
скпми нштіямп можетъ ли считаться доказательствомъ въ пользу нредполо- 
151) ж. Аѳанасія Аѳонск. 103, 22 (о монахахъ, которые вмѣстѣ съ Аоанасіемъ были 
раздавлены обрушившейся постройкою): της τών σωζομενων — μερίδος δ'ντων κα\ συνεκδή- 
μων έκεινω κα'ι -ίΐυμ'/των λογισθεντων έττιταφιων. 
