58 
π. НИКИТИНЪ, 
κατά του λάρυγγος έ[Λβληθηναί, το что бы значило κατά των βρα/ίόνων — 
έυ-ί^ληθηναι? Пусть какой-нибудь поклонникъ схоластики нашихъ рито- 
рике - грамматическихъ терминовъ сколько угодно разъ твердитъ магиче- 
ское слово ζεΰγρ.α: эти затрудненія не исчезнутъ. Исчезнутъ они, если руки 
превратить въ дыхательное горло съ его развѣтвленіями, βρα/ιόνων въ βρογ- 
χίων, или — что ближе къ рукописнымъ начертаніямъ — въ βραγ/ίων. 
і7. Въ Похвалѣ св. Минѣ^®®) гл. 2 стр. 325, 27: έπεστράτευον βάτρα- 
γοι, τώ κτίστΥ] συυ.πράττοντες’ Αίγυπτος οέ την γνώμην οΰκ ήλλοιοΰτο. κατε- 
τόξευον σκνίπες τοϊς δόγμασ^ν ώσπερ βέλεσΓ του οέ των Αιγυπτίων οΰ καθι- 
κνουντο σκληρού. 
Вели это и опечатка, то опечатка непристойная для благочестиваго 
издателя житій Святыхъ. Рѣчь идетъ о σκνίπες или σκνίπες въ собственномъ 
смыслѣ, о насѣкомыхъ, которыя дѣйствуютъ не δόγρ,ασιν, а δήγμασίν или 
οαγμασίν. 
78. Гл. 2 стр. 326, 6: μύρα γάρ του μάρτυρος ονομάζω τά πάθη τω 
των είδωλων άντιπνεύσαντα τρόμω, την των ßcoμώv δυσοσμίαν τη της θεο- 
γvoJσίας ευωδία νενικηκότα. Μάτην εις αυτόν μαστίγων άνηλίσκετο πλήθος 
и τ. Д. 
Рѣчь идетъ, безъ сомнѣнія, не о дрожи, а о зловоніи, и требуется не 
τρόμω, а βρώμω или — что д.ія этихъ писателей безразлично — βρόμω. 
I 9. Въ Мученіи св. Ореста г.т. 12 стр. 336, 31: καί σκοπείτε της 
coμότητoς την υπερβολήν οση καί τής βασανου τό είδος, ώς καί μόνον άκούο- 
μεν φρίκης έμπλεων, ίππου γάρ ποσίν αγρίου ο την γνώμην καί θηρίου άγρίώ- 
τερος ά.λυσεσί σώηραϊς συνοησας εκ των ψειρών τόν μαρτυρα μετά σφοδροτάτης 
ταχυτήτος έλαυνεσθα^ τό ζώον μάστιξι τυπτόμενο'5 υπό στρατιωτών παοακε- 
λεύεται. 
Что въ словахъ καί μόνον άκουομεν есть какая-то порча, замѣтитъ вся- 
кій, старающійся понимать то, что читаетъ. По всей вѣроятности, или пере- 
писчикъ или издатель не замѣтили значка сокращенія и смѣшали άκουομεν 
съ άκουομενον. Ср. выше примѣч. 38. 
80. Въ Муч. св. Маманта*®®) гл. 8 стр. 344, 2 мученикъ во время 
самыхъ истязаній говоритъ мучителю: καί αύτω σοι πολλήν έ/ω γάριν, οτι 
Οίά τουτοονί των βασάνων πλέον τω ποθουμένω προσοκκε^οΐς, καί τοϊς δημίο'.ς 
·ΐάς χεϊρας μη καλεΤν μόνον, αί μο: μεγάλων ήδη των αγαθών, ώς 
όρώ, προζενοί γίνοντα:, ά/'λθ(. καί μάλλον επιρρωσθήνα!. 
189) Ibid. 
190) Напечатано μαστίζων. 
191) Cp. Iguat Diac. V. Niceph. 211, 25; τό άηδες κα\ πολύ,Ίρωμον άχθος. 
192) Μνημεία άγ. 
193) Ibid. 
