60 
π. НИКИТИНЪ, 
84. Много совершалъ чудесъ ев. Ѳеодоръ, какъ говорится гл. 40 
стр. 398, 27, εςαίοέτως — κατά των ακαθάρτων πνευμάτων τάς έντεύξεις 
ποιούμενος· οθεν εί μόνον αύτοϊς ένεδριμήσατο ή καί διά λόγου διεπέμψατο, 
εύθεως εςήρμοντο άπό των άνθρώπων. 
Что вмѣсто διά λογου нужно читать δι’ άλλου, показываетъ другое 
мѣсто того же жптія ооильнаго почтп буквальными повтореніями, именно 
гл. 59 стр. 416, 3: τοιαύτ/]ν γάρ ελαβε /άριν παρά του δεσπότου ήμών’ίησου 
Χρίστου κατά των άκαθάρτων δαιμονών, ότι, εϊ μόνον ένεβριμήσατο κατ’ 
αυτών ή και οι ετερου πολλάκις οιεπέμψατο παραμρημα έδραπέτευον άπό 
των πασγοντων. 
8ο. Г. 1 . 40 стр. 399, 3: επει ούν σεμνόν ήν τό εύκτήριον του άγιου 
υ.αρτυρος Γεωργίου, ώς μ/] μωρεϊν αυτούς τε τούς την λειτουργίαν ποιούμενους 
καί τούς παραμένοντας καί εις ευχήν παραγινομένους, άνήγειρεν έπί τό δεξιόν 
μέρος κάλλιστον οίκον του άγιου άρχιστρατήγου των αγγέλων Μιχαήλ. 
Такъ напечатано, но вѣдь, конечно, τό εύκτήριον не могло вмѣстить 
богомольцевъ, привлекаемыхъ славою исцѣленіи, какія совершалъ святой, 
не потому, что оно было σεμνόν, а потому, что оно бы.то στενόν. Cp. 
гл. 55 стр. 412, 5 слл.: ίδών τοίνυν ό μακάριος πολλούς όχλους συναθροιζό- 
μενους και τό του αγίου Γειοργίου εύκτήριου μικρόν ύπάρχον άνωκοδό- 
μ·/]σεν άξιον ναόν τού αγίου μάρτυρος Γεωργίου. 
86. Въ Ѳеодоровомъ Ж. св. Ѳеодосія стр. 17, 11 напечатано: 
ταύτας γοϋν τάς νοεράς τής ψυχής ένεργείας — ό τού θεού φίλος Θεοδοσιος συν- 
αρρ,οσας και εκαστην εν ίοιω καιρω προσφόρςος κινών μέχρις αίματος πρός τήν 
άμαρτιαν άντ·/)γωνίζετο, όπως ή αύτού καθαρά καρδία καθαρώς έποπτεύση 
ιον θοόν τον ιι,ρος αυτήν την καθαρότ'/)τα τού θειου φωτισμού μετρούντα τ'ην 
άντιδοσιν. 
196) Повіідішому, δ-απεμπεσθαι шісате.іь употізебляетъ въ смыслѣ «посылать чрезъ 
другого приказаніе, выраженіе своей воли». Такое употребленіе легко могло развиться изъ 
выраженій, подобныхъ Полпвіеву διεττεμψατο περί βοήθειας πρός Αχαιούς. Какимъ образомъ 
чудотворецъ чрезъ чужое посредство изгонялъ духовъ, показываютъ 60 іі 143 главы житія. 
Въ первой онъ исцѣляетъ бѣсноватую такъ: благословивъ елей, передаетъ его одному прн- 
служшіку, говоря: οφρψμσον αυτής τω ελαίω τό με'τωπον κα\ τάς χεΤρας κα: τά ωτα κα: είπε 
τω οαιμον: ί'να έξελθη άπ’ αυτής. Прислужникъ такъ и поступаетъ. По изображенію главы 
143-ей, въ одной деревнѣ закололи быка, іі всѣ вкусившіе его мяса повалились словно 
мертвые; нѣкоторые изъ не вкушавшихъ извѣстили святаго о приключившейся у нихъ 
бѣдѣ; чудотворецъ άπήγγείλεν αύτοΓς άπό φάλαγγςς δαιμόνων παρελθούσης διά του λε'βητος 
των κρεών γχνθθαι τήν τοιαύτην βλήβην. μή δυνάμενος δέ συνελθεΤν αύτοΤς διά τινα άρχοντικήν 
τότε παρουσίαν, ευλο'γησεν ύδωρ κα'ι άπε'στειλε δι’ ενός των αδελφών έπ'ι τό ποτίσαι κα'ι ραντίσαι 
τους κινδυνεύοντας. 
197) Der heilige Theodosios. Schriften des Theodoros und Kyrillos. Herausgegeben von 
H. Usener. Leipzig, 1890. 
198) Usener замѣчаетъ: «vielleicht ist umzustellen καρδία καθαρά καθαρώς». Конъектура 
пзяш,ная, но едва ліі необходимая. Во всякомъ случаѣ авторъ имѣетъ въ виду одно изъ 
«олаженствъ»: μακάριοι οί καθαροί τή καρδία, ότι αυτοί τόν θεόν^' ψονται. 
