28 
π. НИКИТИНЪ 
(А) καί öpa της θείας προνοίας τά άνερμήνευτα κρίριατα’ όπηνίκα έκ 
στείρας καρπός βλάστηση, πολλήν παρείσφέρει τώ βίφ την ωφέλειαν, καί λαβέ 
κατα νουν τάν Ισαακ τόν ^-αικουηλ τόν ’Ιωάννην πώς ό [κέν τύπος του οεσπό- 
του και πληρωια,α των εις πατέρα του Θεοΰ έπαγγελιών, ό δε προφήτης καί 
ιερεύς καί /^ριων βασιλείς, ό όέ λύχνος του ήλιου καί προδρομος τής χάριτος 
καί ίΛετανοίας αρχή, άλλ ο f/.oi ώδε έπήλθεν, ού πάρεργον ίσως εΐπεϊν των ούκ 
έκ στείρας ού πάντες έπίσηριοι· άλλ’ ό [Λεν ούτως, ό δέ έτέρως. 
(Β) έκαστος γάρ ώς ί'σ[Λεν τή τής άρετής έπιδόσει τήν θειαν έπέσπασατο 
έλλαίΛψιν. 
(C) των δέ εκ στείρας ούδείς οστις ούκ όνομαστός έ^ρημάτισε. 
(D) τί τούτο; οτι εκ στείρας; ούδαμώς· άλλ ο είόώς τά πάντα πριν γενέ- 
σεως, έπαν τοιουτον εις τον κοσμον εύόοκηση φανήναι άνθρωπον, τοις τής στει- 
ρώσεως οεσμοϊς παρεισφέρει τήν αί'τησιν, ώς αν δι’ εύ/ής τό δώρον καί μή ώς 
έτυ/εν έπιγένηται. 
Часть (В) вовсе не имѣетъ смысла, пока опа непосредственно слѣдуетъ 
ла концемъ частп (А). Къ такой ліыслп; «изъ рожденныхъ не отъ безплод- 
ной не всѣ знамениты; но одинъ такъ, а другой иначе» не .можетъ при- 
мыкать такая: «ибо каждый, какъ .мы знаемъ, умноженіемъ добродѣтели 
привелъ на себя божественное прославленіе». Если не всѣ, то и не каж- 
дый. И если каждый изъ рожденныхъ не отъ безплодной прославленъ, то 
какъ мало на свѣтѣ не прославленныхъ? Допустимъ самую непроститель- 
ную натяжку въ толкованіи, предположимъ, что «каждый» значитъ не 
«калчдый», а «каждый изъ сдѣлавшихся знаменитыми», все-таки гдѣ же 
будетъ смыс.іъ? Какимъ образомъ .мысль «έκαστος — έλλαμψιν» будетъ 
служить основаніе.мъ для положенія «των ούκ έκ στείρας — έτέρως»? Развѣ, 
но мысли автора, рождавшіеся отъ безплодной, Исааки, Самуилы, Іоанны, 
привлекали божественное прославленіе не «умноженіемъ добродѣтели», а 
чѣмъ-то другимъ? Нѣтъ, но моему убѣжденію, есть одно только средство 
внести смыслъ въ эту путаницу: намѣченные отдѣлы текста нужно читать 
въ такомъ порядкѣ: 
(А) .... των ούκ έκ στείρας ού πάντες έπίσημοι, άλλ’ δ μέν ούτως ό δέ 
έτέρως (С) των δέ έκ στείρας ούδείς οστις ούκ όνομαστός έχρημάτισε' (Β) έκα- 
στος γάρ ώς®®) ί'σμεν τή τής άρετής έπιδόσει τήν θείαν έπεσπάσατο έλλαμψιν. 
(D) τί τούτο; ότι έκ στείρας; и τ. д. 
Теперь устранится противоестественное сочетаніе ού πάντες съ έκαστος, 
и έκαστος, какъ и слѣдуетъ, будетъ относиться къ тѣмъ, о которыхъ гово- 
рится ούδείς δστις ούκ. 
96) Вѣроятно, ών «изъ тѣхъ, которыхъ мы знаемъ». 
