о НѢКОТОРЫХЪ ГРЕЧЕСКИХЪ ТЕКСТАХЪ ЖИТІЙ СВЯТЫХЪ. 
23 
μέθης οί'νου, р. ТО'*, 32: παΰσαί αλλόκοτα λαλουσα καί κατάσθητι^^) έκ της 
άνευ οίνομέθης σου, а слѣдуетъ читать της άνευ οίνου μέθης σου. Какъ 
у пророка Исаіи говорится μεθύουσα οΰκ άπά οίνου, такъ и языческимъ 
писате.іямъ знакома άοινος μέθη. 
38. Ж. Григ. Декап. гл. G стр. 136, 3 напечатано: φαίνετα' δέ 
κατ’ δναρ γυνή τις αιδοία καί σεμνή, ήν ΰπετόπαζε τής έαυτοΰ μητρός άπο- 
φέρεσθαι τήν έμφέρειαν. 
Ду.мается мпѣ, что читать слѣдуетъ έπιφέρεσθαί. По крайней мѣрѣ 
въді)}тихъ с.яу чаяхъ въ смыс.іѣ носить на себѣ, проявлять извѣстный 
признакъ, обладать извѣстнымъ качествомъ Игнатій употреб.іяетъ 
έπιφέρεσθαι, а не άποφέρεσθαι. Ср. Λλ Taras, р. 404 (10), 11 Ταράσιος δέ 
πρός τό θειον ίερατεϊον γενόμενος μηδέν δειλίας σημεϊον έπιφερόμενος τής 
άναίμου θυσίας άπάρχεται. V. Nicepli. ρ. 191, 29 των τής έκκλησιας προ- 
δήλων έ/θρών καί των μηδέν ίερωσύνης έπιφερομένων λείψανον’ή. Λ^. Taras, 
ρ. 399 (5),’4 είδότες τον άνδρα κατά πάντα προλάρ,ποντα καί τά τής ποιμαν- 
τικής άξια: κατ’ αξίαν έπιφερόμενον άξιον. 
Это послѣднее выраженіе долягно, новидимому, значить: о Тарасіѣ 
(о не.мъ идетъ рѣчь) всѣ знали, что оііъ ыеобмаіню (κατ’ αξίαν, собственно 
— но достоинству, т. е. соотвѣтственно дѣйствительнымъ своимъ каче- 
ствамъ) представляетъ видъ человѣка, обладающаго свойствами, достой- 
ными (τό — άξιον) пастырскаго сана (τής — αξίας). Напрасно Гейкель нодо- 
.зрѣваетъ какое-то поврежденіе въ этомъ мѣстѣ текста. Крайняя изысканность 
выраженія вызвана стремленіемъ къ трехсуставной нарономасіи αξίας — 
άξίαν — άξιον. Такимъ тройнымъ созвучіемъ Игнатій — думается намъ — 
хотѣ.іъ звукоподражательно воспроизвести троекратное возглашеніе слова 
άξιος, обычное при совершеніи таинства священства. Cp.V.Niceph. 158,9 
Ô λαός τήν 'άξιος επί τω άξίω’’®) κατ’ αξίαν φωνήν τρισσώς ΰπεκρίνατο. Въ 
77) Cp. μετάτθητι ρ. 307, 24 и σθήτος ibicl. ν. 26, а также έκορεστην 312, 28, έκαθεστη 314, 
31 и Hatzidakis Einleit. 162. 
78) Cp. Ж. Георг. Амастр. гл. 43 стр. 66, 12 μηδέν έπιφερομε'νου φιλανθρωπίας λείψανον. 
Такъ же употребляется επάγεσθαι гл. 7 стр. 14, 12 τα εκ τής τοΰ εχθρού επιβουλής επαγομενος 
στίγματα. Ж. Ипатія (ΜνημεΓα αγιολογικά) гл. 4 стр. 253, 17 έν άκμάζοντι σώματι νουν έπα- 
γόμενος πολιόν. Въ смыслѣ «нести на себѣ» или «при себѣ» какую нибудь вещь έπιφερεσθαι 
употреблено Ж. Аѳанасія Аѳонскаго стр. 109,9 (изд. И. Б. Помяловскаго) χρυσιον τής 
διακονίας /άριν έπιφερόμενος. Примѣръ смѣшенія предлоговъ άπ- и έπ- представляетъ 
Vassiliev Anecd. Gr.-Byz. I ρ. 301, 10 και ό μέν άνήρ ό καθήμενος έπ'ι του θρο'νου αυτός έκρινε 
και έπεφυνατο, гдѣ читать с.лѣдуетъ, очевидно, άπεφήνατο («произнесъ приіюворъ»): ср. 
р. 302, 8 τής κρίσεως εκείνης οργή και φοβερά ή άπόφασις. 
79) Можетъ быть, слѣдовало напечатать 'άξιος’ έπί τω άξίω, что значило бы; возгла- 
силъ «достоинъ» въ честь дост о й II аго. Ср. Actus S. Philijipi apoatoli (Анаі. Bollaud. 
t. IX) ρ. 239, 16 ό Φίλιππος έκράτησε τόν Ίέρεον και κατέστησεν αυτόν επίσκοπον — κα'ι ειπεν 
αϋτω ό Φίλιππος· 'ειρήνη έπί σέ ή δοθεΤσα ήμΐ’ν παρά του κυρίου ημών Ιησού Χρίστου και ελεος . 
καί έπεφώνησαν άπαντες οΐ αδελφοί· 'άξιος άξιος άξιος’. Нѣчто подобное трехсуставной паро- 
