о НѢКОТОРЫХЪ ГРЕЧЕСКИХЪ ТЕКСТАХЪ ЖИТІЙ СВЯТЫХЪ. 
17 
πατρικής όμηγυρεως, èv άκυμάντω λοιπόν γαλήνγ] καί αυτός τό της έκκλησίας 
διέφερεν πέλαγος, μηδεμίαν κατ’ αΰτης αιρετικήν άντίπνοιαν Οφορώμένος. 
Думаю, что всякій, кто внимательно прочтетъ это мѣсто въ связи съ 
предшествующимъ и послѣдующимъ, замѣтитъ неумѣстность слова σκώμματα 
и не будетъ оправдывать его ссылкою на р. 196, 7, гдѣ выраженіе συν 
τοΤς κατά των άγιων σκώμμασιν безупречно. Если бы подавлены были только 
σκώμματα еретиковъ, то патріархъ не могъ бы считать тишину церковнаго 
моря обезпеченною: αιρετική άντίπνοια возможна и безъ шутокъ или на- 
смѣшекъ. Ес.т бы при оцѣнкѣ критическихъ догадокъ рѣшающее значеніе 
должна была имѣть близость внѣшняго вида поправки къ исправляемымъ 
начертаніямъ, пришлось бы обратить σκώμματα въ σκέμματα^^). Но дру- 
гой путь для исправленія указываютъ соображенія стилистическія. Слова 
άκυμάντω, γαλήνγ], πέλαγος, άντίπνοιαν принуждаютъ держаться въ Сферѣ 
представленій о морѣ. Игнатій очень .іюбитъ образныя выраженія, но и 
въ ихъ выборѣ, подобно многимъ другимъ византійцамъ, остается рабомъ 
шаблона. Ересь у пего обыкновенно разводитъ волненіе, вздымаетъ волны, 
причиняетъ бурю. Ср. V. Niceph. р. 159, 9 sqq- ουτω των άθέσμων αιρέ- 
σεων κατά μικρόν ΰπελώφα κλυδώνιον, και ή όρθοτομία τής άλγ]&ους ομο- 
λογίας ήμών είλικρινώς αίθριαζουσα σαββατισμόν τή του θεού εκκλησία ΰπέ- 
γραφεν. V. Taras, ρ. 399 (5), 16 sqq. τήν εκκλησίαν κατέλαβεν αιρετικής 
άχλύος σκοτόμαινα, κατ’ οΰδέν τής αιγυπτιακής ένάτης πληγής — ταυτ/]ν 
ανεκτότερου συγκαλυψασα — και κόσμω παντί σχεδόν ψυχικόν έπανατείνασα 
κλύδωνα. ρ. 400 (6), 1 sqq. τόν μεν τή πίστει καί τω κοινώ παντί δεινώς 
έπεισφρήσαντα κλύδωνα καί μέχρι θειμελίων τήν εκκλησίαν έπικινδύνως 
κυμαναντα καί σάλον ψυχικοΰ ναυαγίου πολλοϊς προξενήσαντα πάσα κε)^ώ- 
ρηκεν ακοή καί πεπείραται, καί^®) τής ζάλης όλίγοι τήν βίαν διέλαθον. τό δέ 
ταύτης ένεκα®®) καταστορέσαι τήν λαίλαπα καί καταπραϋναι τήν τής νυκτο- 
μαχίας άσέληνον θύελλαν άμήχανον καί πάσης έξω δυνάμεως. ρ, 403 (9), 
22 sqq. έξ ών πολλούς εις ποιμαντικήν ύπ’ αύτου προσκληθήναι καί κοσμή- 
σθαι“|) τό τής ίερατείας άξιους έπάγγελμα καί στύλους άκλινεϊς τής καθόλου 
47) Cp. ρ. 166, 1 εώκαλεΐται δε κα'; των έπισκόπ:ον τους πλειονας τώ νεωτεροποιώ τουτω συν- 
ηγοργ-σοντκς σκεμμκτι. 
48) θεμειλίων ? 
49) κ-/:, повидимому, поправка Гей ке л я; обѣ рукописи п.мѣютъ καν. Поправка, кажется, 
напрасная. По крайней мѣрѣ, я не вижу, почему бы писатель не могъ сказать: всѣ слышали 
объ этой бурѣ, хотя и немногіе спаслись отъ пея. καν съ прошедшимъ временемъ встрѣ- 
чается ρ.418(24),3.όΜωσεα κατά τό πράος είναι κα': μηδεν'ι μνηαικακίας ίχνος καταλιπεΓν έξεικόνιαε, 
καν οι μανιώδεις (τ. е. μανκυδεις) και μνησίκακοι τήν του πατρός πρός διόρθωσιν των αφρόνων αφο- 
ρώσαν που ορασιν μήνιδα κακώς ύπετοπασαν. 
50 ) См. выше § 4. 
51) Такт, напечатано въ строкѣ 23-ей, но всякій видитъ, что слѣдовало напечатать και 
<κε>κοσμήσθαι. Cp., наир.. Λ’. Taras. 423 (29), 21 προσκεκομίκαμεν. 
Зап. Ист.-Фил. Отд. 
2 
