16 
π. НИКИТИНЪ, 
дующую затѣмъ Фразу (ѵ. 31): ή δε της εκκλησίας φαιορότης τόν έαυτης 
έπικερδέστατον έθρήνει ποριστήν. 
26. Ρ. 422 (28), 31 напечатано, повидимому, согласно съ рукописями: 
ουτω ·&εος καί μετά ■θάνατον τους έαυτοΰ δοξάζει θεράποντας καί τους ρ.ή βου- 
λομένους όσίως θεραπεύειν αυτόν άφανεία προδίδωσιν. 
Неприличіе послѣдняго глагола и необходимость въ такихъ сочетаніяхъ 
глагола παραδίδωσιν должна была быть ясна и для византійцевъ. Ср. 
напр. Pallad. Hist. Laus. с. 1 1 8 θυελλά τις βαρβαρική — πάντα πορθή- 
σασα βαρβαρικη άπονοία, παρέδωκεν απώλεια. Сим. МетаФр. Ж. Іоанна 
Милостиваго^'“*) стр. 112, 16. πάντα τά άγια πυρί παρεδόθη и πρ. 
27. Iguatii Diacoui Vita Nicephori^®) ρ. 150, 1 0 напечатано : μουσικήν 
δε ήρμόσατο λύραν ού/ οί'αν Πυθαγόρας ό Σάμιος, ούχ οί'αν ό απατηλός !\ρι- 
στόξενος, μάλλον δε την έκατονκαιπεντηκοντά/ορδον και ταυτην κρούων άεί 
των υπηκόων ποτέ Σαούλ την νόσον απήλασε, καί τόν ώμότατον τύραννον τφ 
τής κακοδοξίας καταγχομενον πνεύματι καί άμεταμέλητα κατά τής Χρίστου 
οικονομίας έμπαροινήσαντα φκειώσατο μεν, τής δέ τούτου λύμης τό ποίμνιον 
διεσώσατο. 
Подъ именами Саула π свирѣпѣйшаго тиранна разумѣется Левъ Армя- 
нинъ. Но что іможетъ значить ώκειώσατο, когда ])ѣчь идетъ объ отноше- 
ніяхъ патріарха къ этому императору? «Расположи.іъ въ свою пользу»? 
«Привлекъ на свою сторону»? Все подобное исключается разсказомъ автора 
о непримиримой враждѣ этихъ дѣятелей; а ес.т бы и не исключалось, все 
же не имѣло бы смысла пі)отпвоположепіе ώκειώσατο μέν, τής δέ τούτου 
λύμης и τ. д.» Каягется, остается допустить одно: рукописное чтеніе οίκει- 
ώσατο произошло не изъ ώκειώσατο, а изъ ούκ είάσατο, τ. е., другиліи сло- 
вами, писать нуяіпо: ούκ ίάσατο μέν^^). Давидъ своею лирой облегчалъ не- 
дугъ Сау.іа, при ея зв}жахъ отъ Саула άφίστατο τό πνεύμα τό πονηρόν ^^): 
НикиФоръ своею лиі)ОЙ ne смогъ исцѣлить своего царя, не могъ удалить 
отъ этого новаго Саула τό τής κακοδοξίας πνεύμα^®), но спасъ отъ этой 
заразы свою паству. 
28. Р. 158, 22 іѵ άστασιάστω γάρ τήν εκκλησίαν ευρών καταστήρ,ατι έκ 
του προκαταλεανθήναι τά τής αίρέσεως σκώμματα Οπό τής, ώς εί'ρηται. 
41) Migne, Patrol. gr. 34, 1227 С. 
42) Geizer, Leontios v. Ncapolis. 
43) Nicephori arcbiepiscopi Constantinopolitani opuscula historica. Edidit C. deBo.or. Ac- 
cedit Ignatii Diaconi vita Nicepbori. Lips. 1880. 
44) Относительно сочетанія où — μέν cp. напр. Григ. Наз. or. in laud. Basil Μ. с. 76 
(Migne, Patrol. gr. t. 36, p. 597 C) κα\ υιός (όροντης ούκ ονομάζεται μεν γίνεται δέ. Ж. Григ. 
Амастр. гл. 44 où παρην μεν τω σωματι συνην δε — τω πνεύματι. 
45) Reg. .1, 16, 23. 
46) Иі’натіево καταγ/όμενον взято изъ Reg. 1, 16, 14: κα'ι επνιγεν αυτόν πνεύμα πονηρον. 
